Vanacht, 01:30 uur
Probeer al anderhalf uur naarstig in slaap te vallen. maar word lastiggevallen door het gezoem van een mug die mij heel interssant vindt. Begrijp het niet, want heb mezelf ingesmeerd met citroenolie, met als resultaat dat mijn hoofd voelt alsof het in een ton met boter is gehouden. Is raar dat de mug nog interesse heeft, want was onder de indruk dat muggen en citroengeur niet goed samengaan. Misschien heeft de muggenpopulatie rond mijn huis een citroenimmuniteit ontwikkeld of wellicht dragen ze mini-muggen-gas-maskers.
Op een gegeven moment ben ik het zat. Ik doe het licht aan en staar naar een langpootmug die zo'n 2 decimeter van me af in mijn richting zwalkt. Met een kreet die het midden houdt tussen "WAAAAH!!" en "IIEEEGGHH!!!" spring ik hals over kop uit bed. Zo'n 4 seconden later sta ik gewapend met handoek en vliegenmepper in mijn onderbroek rond te loeren in mijn kamer.
Het is niet te geloven: de hele kamer is bevolkt met langpootmuggen. En als ik ERGENS een hekel aan heb, zijn het wel langpootmuggen. Achtergrondinfo: toen ik klein was (een jaar of 7, schat ik), heb ik een ernstig langpootmugtrauma opgelopen door een mug die midden in de nacht over mijn blote rug heenkriebelde. Ik heb toen zeker 4 nachten met slechts mijn kruin boven de dekens geslapen.
Een half uur lang ben ik bezig de beesten te bestrijden met genoemde wapens, terwijl ik 'laf-met-uitgestrekte-arm-slaan-met-de-mepper' en 'gooien-met-de-handdoek-op-grote-afstand' afwissel met snel naar de andere kant van de kamer rennen/dansen als een beest me te dichtbij komt. Als de kamer langpootmugvrij is, kruip ik weer in bed, waar ik het komende uur overal over mijn lichaam gekriebel voel en dan spastisch begin te krabben en slaan.
Als ik eindelijk bijna in slaap in val, krimp ik ineen bij een griezelig geluid: 'muaaaauuaaaaaaeeeeaaaaaaa...'. Eerst denk ik dat de buren aan het boren zijn, maar die gedachte zet ik, wegens onlogica, snel uit mijn hoofd. Als ik het geluid weer hoor, kom ik langzaam uit bed, sluipend als een bang konijntje.
Ik vermoed dat het van buiten kom en loop naar de gordijnen. Op het moment dat ik een gordijn opzij doe, bereikt het geluid een crescendo: 'muuuuaaaaaaauaaaaaeeeaaaaaaa...MAAAAAAAAAAAUUUUUUWAAAAAAAAUWWWWAAAAAUUUUUWWWWWWYIEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!!' Luister hier... Nog net op tijd zie ik Daniël de buurkat over de grond rollebollen met The New Cat on the Block: Zwarte Kat met Witte Pootjes, terwijl ze beide afgrijselijke kreten slaken en mijn trommelvliezen tarten. Ineens besluiten de twee om hun ruzie te verplaatsen naar een andere tuin, wat mij mijn rust weer geeft.
Even later lig ik weer in bed en ik vraag me af wat hierna volgt... Terwijl ik me een kudde woedende olifanten voorstel die door mijn tuin dendert, vallen mijn ogen eindelijk dicht...
Sunday, August 5
Friday, August 3
Welkom in de Villa, deel 2
Aaah (dit is een ontspannen 'aaah', en niet een angstige 'AAAAAH!!!'), het is weer zover... De Circus Villa (zoals liefelijk omgedoopt door Jenny en Kato) krijgt weer een nieuwe bewoner (of bewonerS, dat heb ik nog niet kunnen vaststellen). Deze keer gaat het over het apartement boven het mijne, dus de afgelopen dagen zijn doorspekt geweest met getimmer en gebonk van boven.
Het is altijd lastig om de buren te spotten, zonder dat ze het gevoel hebben dat je ze bewust aan het spotten bent. Op dit moment kan ik dus alleen uitgaan van kleine stukjes info:
-eergisteren liep ik naar de brievenbus en toen zag ik dat er achter het voorheen lege raam nu verschillende lampendozen stonden. CONCLUSIE: Het is geen vampier, maar goed, dat sluit slechts 0,0002 % van alle mogelijkheden uit.
-toen ik gisteren thuiskwam van mijn werk (het zal een uur of elf geweest zijn, dus nog niet echt bedtijd deze tijd van het jaar), was het licht UIT. CONCLUSIE: 1. De lampen waren nog niet aangesloten. 2. Bewoner(s) was/waren nog niet aanwezig.
-vandaag tijdens de brievenbushandeling, zag ik dat de balkondeuren open stonden. Heel slinks probeerde ik om een achteloze blik te werpen, die ik in geval van nood had kunnen camoufleren als zonaanbidding. Tussen twee spijlen door zag ik een lok blond haar. CONCLUSIE: 1. De betreffende persoon is blond. 2. De betreffende persoon draagt blonde pruiken ( IEK! )
-Terwijl ik aan het werk was achter mijn Mac, zag ik in de spiegeling iemand voorbijglijden (jawel: GLIJDEN). Snel wierp ik een beeld achter me, en zag nog net een glimp van een man in een rolstoel of een ligfiets (ik hoop voor hem dat het een ligfiets was, want het appartement is boven). Grappig genoeg had de man geen blond haar, dus wat zegt dat? CONCLUSIE: 1. De blonde persoon was de echte bewoner, en de ligfietsman was diens partner. 2. De Ligfietsman is de bewoner, en de blonde persoon is aan het helpen met verven/behangen/laminaten e.d.
-Toen ik mijn vuilnis weggooide zag ik achter het lichtdozenraam een jongen staan die aan het verven was. Het was duidelijk dat dit NIET de ligfietsman was, en dat het ook niet de blonde persoon was van eerder. Ook was het duidelijk dat deze persoon bij mij de voorkeur geniet, want: WOW :-)
Goed, wat weet ik nu? Het gaat dus om de blonde persoon, de ligfietsman en de WOWjongen. De bewoner heeft licht, krijgt duidelijk nieuwe kleurtjes op de muur, heeft misschien een ligfiets en draagt wellicht pruiken. Oh, en het is geen vampier.
Zucht, wat heb ik het weer druk...
Het is altijd lastig om de buren te spotten, zonder dat ze het gevoel hebben dat je ze bewust aan het spotten bent. Op dit moment kan ik dus alleen uitgaan van kleine stukjes info:
-eergisteren liep ik naar de brievenbus en toen zag ik dat er achter het voorheen lege raam nu verschillende lampendozen stonden. CONCLUSIE: Het is geen vampier, maar goed, dat sluit slechts 0,0002 % van alle mogelijkheden uit.
-toen ik gisteren thuiskwam van mijn werk (het zal een uur of elf geweest zijn, dus nog niet echt bedtijd deze tijd van het jaar), was het licht UIT. CONCLUSIE: 1. De lampen waren nog niet aangesloten. 2. Bewoner(s) was/waren nog niet aanwezig.
-vandaag tijdens de brievenbushandeling, zag ik dat de balkondeuren open stonden. Heel slinks probeerde ik om een achteloze blik te werpen, die ik in geval van nood had kunnen camoufleren als zonaanbidding. Tussen twee spijlen door zag ik een lok blond haar. CONCLUSIE: 1. De betreffende persoon is blond. 2. De betreffende persoon draagt blonde pruiken ( IEK! )
-Terwijl ik aan het werk was achter mijn Mac, zag ik in de spiegeling iemand voorbijglijden (jawel: GLIJDEN). Snel wierp ik een beeld achter me, en zag nog net een glimp van een man in een rolstoel of een ligfiets (ik hoop voor hem dat het een ligfiets was, want het appartement is boven). Grappig genoeg had de man geen blond haar, dus wat zegt dat? CONCLUSIE: 1. De blonde persoon was de echte bewoner, en de ligfietsman was diens partner. 2. De Ligfietsman is de bewoner, en de blonde persoon is aan het helpen met verven/behangen/laminaten e.d.
-Toen ik mijn vuilnis weggooide zag ik achter het lichtdozenraam een jongen staan die aan het verven was. Het was duidelijk dat dit NIET de ligfietsman was, en dat het ook niet de blonde persoon was van eerder. Ook was het duidelijk dat deze persoon bij mij de voorkeur geniet, want: WOW :-)
Goed, wat weet ik nu? Het gaat dus om de blonde persoon, de ligfietsman en de WOWjongen. De bewoner heeft licht, krijgt duidelijk nieuwe kleurtjes op de muur, heeft misschien een ligfiets en draagt wellicht pruiken. Oh, en het is geen vampier.
Zucht, wat heb ik het weer druk...
Friday, July 27
Pedro is mijn schatje
Ik weet niet waarom, maar boodschappen doen is altijd een bron voor irritatie/amusement voor mij.
Vandaag weer: Ik ben bij de Lidl, ik heb geboodschapt en ik loop naar het uiteinde van een rij en sluit aan (met een kleine doos boodschappen, 6 dingen ofzo). Meteen na mij komen een moeder en dochter (beide met een volle kar) uit een zijpad aanzetten. De twee besluiten dat het een goede methode is om elk bij een andere rij aan te sluiten. Dochter rijdt verder, terwijl Moeder bij mijn rij aansluit. Voor de volledigheid: het betreft hier een vrouw van het type Veerkamp. Geblondeerd en tòch kleurloos, futloos haar. Een panda/zebra-legging en daarboven een met talloze pailletjes/knoopjes/strikjes/frutsels verfraaide blouse/vest/topje-combinatie.
Het grappige is: Moeder doet net alsof ik er niet ben en 'ritst' als het ware vanaf de zijkant tussen mijn voorganger en mij in. Goed, ik ben geen zeikerd en soms heb ik gewoon geen zin om er gedoe van te maken, maar vandaag had ik gewoon geen zin om lang te wachten (ik had per ongeluk mijn even-snel-boodschappen-doen-modus aanstaan, wegens een calculatiefout betreffende de tijdspanne van Midas' en Icarus' eten).
Okee, ik had geen zin om te wachten, dus ik zeg er wat van.
IK (vriendelijke toon): "Sorry, ik stond ook in de rij."
MOEDER (vreselijk neppe verbazing): "Oh, echt? Ik had je helemaal niet gezien!?"
IK (sarcastisch maar vriendelijk): "Tja, ik ben ook nog maar klein."
MOEDER (bijtende vriendelijkheid): "Nou ja, als jij het zegt. Maakt MIJ niks uit hoor!"
IK (triomfantelijk): "Nou, dat is mooi! Ik heb toch maar een kleine doos."
Op de ogenblik besluit Moeder dat het geen zin meer heeft en ze houdt haar mond. Langzaam schuift de rij op. Voor me staat een oudere heer die moeite heeft met afrekenen. De rij wordt langer en het duurt allemaal nogal lang. Op een gegeven moment begint Moeder met luide stem commentaar te geven:
"TJA, ZE NEMEN OOK DE HELE TIJD KOFFIE- EN LUNCHPAUZES, HE! GEK DAT HET ZO LANG DUURT!"
Iedereen negeert haar.
Twintig seconden later komt een medewerkster van de winkel aanlopen om een andere kassa te openen. Moeder weet niet hoe snel ze bij die andere kassa moet aanschuiven. Binnen de kortste keren staat ze in een noodtempo al haar booschappen op de band te gooien, onderwijl luidkeels roepend dat ze van sommige artikelen een doos heeft.
Blijkbaar is haar wedstrijdgeest wakkergeschud door het feit dat ik vóór haar bij de kassa was, en probeert ze nu de schade in te halen. Vóór me is de meneer eindelijk klaar met betalen. Hij verlaat steunend en kreunend de kassa. In ongeveer een halve minuut ben ik klaar met afrekenen en loop ik de winkel uit. Zwetend en zwoegend staat Moeder nog in te laden.
Een broeierige blik werkt me de winkel uit.
Oh, even over de titel van dit stukje: Na het Lidl-avontuur ging ik nog even tanken en ik stond in de rij te wachten toen mijn oog viel op een tijdschrift. Op de foto stond een vrouw met haar handen over haar borsten gevouwen (nauwelijks) en als titel stond er: BORSTEN! ZE WORDEN OOK STEEDS GROTER!
Mijn blik dwaalde van de tijdschriften naar de persoon voor me. Het was nu meer het type Flodder: een hooggeblondeerde vrouw met een donkerrood topje (hoewel het ook een uitgerekte schoenveter had kunnen zijn) met grijze legging (hoewel het ook een verkleinde tent had kunnen zijn). In haar nek had ze de charmante tattoo: Pedro is mijn schatje, in zwarte, krullerige letters. Wat me bijna hardop liet lachen was haar achterwerk. Geloof me: op haar rug had kunnen staan: MIJN BILLEN! ZE WORDEN OOK STEEDS GROTER!
Vandaag weer: Ik ben bij de Lidl, ik heb geboodschapt en ik loop naar het uiteinde van een rij en sluit aan (met een kleine doos boodschappen, 6 dingen ofzo). Meteen na mij komen een moeder en dochter (beide met een volle kar) uit een zijpad aanzetten. De twee besluiten dat het een goede methode is om elk bij een andere rij aan te sluiten. Dochter rijdt verder, terwijl Moeder bij mijn rij aansluit. Voor de volledigheid: het betreft hier een vrouw van het type Veerkamp. Geblondeerd en tòch kleurloos, futloos haar. Een panda/zebra-legging en daarboven een met talloze pailletjes/knoopjes/strikjes/frutsels verfraaide blouse/vest/topje-combinatie.
Het grappige is: Moeder doet net alsof ik er niet ben en 'ritst' als het ware vanaf de zijkant tussen mijn voorganger en mij in. Goed, ik ben geen zeikerd en soms heb ik gewoon geen zin om er gedoe van te maken, maar vandaag had ik gewoon geen zin om lang te wachten (ik had per ongeluk mijn even-snel-boodschappen-doen-modus aanstaan, wegens een calculatiefout betreffende de tijdspanne van Midas' en Icarus' eten).
Okee, ik had geen zin om te wachten, dus ik zeg er wat van.
IK (vriendelijke toon): "Sorry, ik stond ook in de rij."
MOEDER (vreselijk neppe verbazing): "Oh, echt? Ik had je helemaal niet gezien!?"
IK (sarcastisch maar vriendelijk): "Tja, ik ben ook nog maar klein."
MOEDER (bijtende vriendelijkheid): "Nou ja, als jij het zegt. Maakt MIJ niks uit hoor!"
IK (triomfantelijk): "Nou, dat is mooi! Ik heb toch maar een kleine doos."
Op de ogenblik besluit Moeder dat het geen zin meer heeft en ze houdt haar mond. Langzaam schuift de rij op. Voor me staat een oudere heer die moeite heeft met afrekenen. De rij wordt langer en het duurt allemaal nogal lang. Op een gegeven moment begint Moeder met luide stem commentaar te geven:
"TJA, ZE NEMEN OOK DE HELE TIJD KOFFIE- EN LUNCHPAUZES, HE! GEK DAT HET ZO LANG DUURT!"
Iedereen negeert haar.
Twintig seconden later komt een medewerkster van de winkel aanlopen om een andere kassa te openen. Moeder weet niet hoe snel ze bij die andere kassa moet aanschuiven. Binnen de kortste keren staat ze in een noodtempo al haar booschappen op de band te gooien, onderwijl luidkeels roepend dat ze van sommige artikelen een doos heeft.
Blijkbaar is haar wedstrijdgeest wakkergeschud door het feit dat ik vóór haar bij de kassa was, en probeert ze nu de schade in te halen. Vóór me is de meneer eindelijk klaar met betalen. Hij verlaat steunend en kreunend de kassa. In ongeveer een halve minuut ben ik klaar met afrekenen en loop ik de winkel uit. Zwetend en zwoegend staat Moeder nog in te laden.
Een broeierige blik werkt me de winkel uit.
Oh, even over de titel van dit stukje: Na het Lidl-avontuur ging ik nog even tanken en ik stond in de rij te wachten toen mijn oog viel op een tijdschrift. Op de foto stond een vrouw met haar handen over haar borsten gevouwen (nauwelijks) en als titel stond er: BORSTEN! ZE WORDEN OOK STEEDS GROTER!
Mijn blik dwaalde van de tijdschriften naar de persoon voor me. Het was nu meer het type Flodder: een hooggeblondeerde vrouw met een donkerrood topje (hoewel het ook een uitgerekte schoenveter had kunnen zijn) met grijze legging (hoewel het ook een verkleinde tent had kunnen zijn). In haar nek had ze de charmante tattoo: Pedro is mijn schatje, in zwarte, krullerige letters. Wat me bijna hardop liet lachen was haar achterwerk. Geloof me: op haar rug had kunnen staan: MIJN BILLEN! ZE WORDEN OOK STEEDS GROTER!
Tuesday, July 24
Wednesday en het mysterie van de Ring
Deel 1:
Net voor ik in slaap viel gisteren, besefte ik ineens waar mijn slaaphouding me aan herinnerde...
Aan Wednesday Addams!
Als ik slaap, kruis ik mijn handen over mijn borst, en heb ik Midas tussen mijn benen (okee dat tweede is iets minder Wednesday-achtig, maar goed).
Blijkbaar vind ik ook rust in mijn bed...
Deel 2:
Omdat ik gisteren ineens die gedachte had, besloot ik mijn ring te verplaatsen van ringvinger naar middelvinger. Dat is een truukje dat ik vaker gebruik, als ik iets niet wil vergeten. Als ik dan de volgende ochtend wakker wordt, ben ik eerst helemaal verbaasd om mijn ring aan de verkeerde vinger te vinden, maar na een minuutje los ik het mysterie op, en dan weet ik het weer!
Net voor ik in slaap viel gisteren, besefte ik ineens waar mijn slaaphouding me aan herinnerde...
Aan Wednesday Addams!
Als ik slaap, kruis ik mijn handen over mijn borst, en heb ik Midas tussen mijn benen (okee dat tweede is iets minder Wednesday-achtig, maar goed).
Blijkbaar vind ik ook rust in mijn bed...
Deel 2:
Omdat ik gisteren ineens die gedachte had, besloot ik mijn ring te verplaatsen van ringvinger naar middelvinger. Dat is een truukje dat ik vaker gebruik, als ik iets niet wil vergeten. Als ik dan de volgende ochtend wakker wordt, ben ik eerst helemaal verbaasd om mijn ring aan de verkeerde vinger te vinden, maar na een minuutje los ik het mysterie op, en dan weet ik het weer!
Saturday, July 21
Charles geeft Camilla schapen cadeau
LONDEN - De Britse kroonprins Charles heeft zijn vrouw Camilla verrast met twee schapen voor haar 60e verjaardag. De hertogin van Cornwall was erg blij met het cadeau, aldus de Britse krant Daily Mail zaterdag.
Aaaaaah, wat romantisch!
Aaaaaah, wat romantisch!
Dom, dom, dom!!!
Waarom?! Oh, waarom heb ik gezegd dat ik vandaag wel kan invallen voor mijn collega bij de Jonge Haan? Precies op de dag dat de nieuwe Harry Potter uitkomt! Ik zou de hele dag moeten lezen!
Voor iedereen die ook vandaag begint: veel leesplezier!
Voor iedereen die wacht tot de Nederlandse versie: nog even geduld en oren dicht!
Voor iedereen die ook vandaag begint: veel leesplezier!
Voor iedereen die wacht tot de Nederlandse versie: nog even geduld en oren dicht!
Subscribe to:
Posts (Atom)
