Ik dacht: 'Leuk, dan zet ik deze plant eens hier, en dat tafeltje daar en hier die lamp, enzo'. Hartstikke leuk. Beetje decoreren, zoals het een goede homo betaamt (echt, het staat in mijn homohandboek, pagina 39: 'Hoe je je huis dolletjes herinricht'). Dus ik een beetje slepen en een beetje proberen en na een uurtje was ik tevreden. 'Dolletjes', dacht ik nog, en ging weer aan het werk.
Wist ik veel dat Grote Plant daar zo op zou reageren? (Beetje tussen-info: ik heb de meeste planten in mijn huis een naam gegeven, maar deze ene groene vriend gaf me maar geen inspiratie. Vandaar dus 'Grote Plant'). Anywayssss, ik had Grote Plant dus verplaatst van zijn plekje bij het raam naar zijn nieuwe domicilie naast mijn televisie, waar hij kan meekijken terwijl ik achter de computer werk.
Na een paar dagen op zijn nieuwe plek, begon Grote Plant zich te roeren. Tijdens mijn werk voelde ik zo nu en dan een kietelend prikje in mijn nek. Als ik dan omkeek, zag ik een blad van Grote Plant bedreigend dicht bij me bungelen. 'Snel opgelost', dacht ik dan, en draaide de plant een stuk om, zodat de priemende bladeren niet meer op kriebelafstand waren. Binnen de kortste keren voelde ik dan weer een prikje en het bleek dat Grote Plant een nieuw blad in mijn richting had gehangen. Verder draaien van de pot had geen zin: een nieuw uitstekend blad vond telkens weer mijn nek.
Wat wil Grote Plant? Is hij niet gelukkig op zijn nieuwe plek? Wil hij terug naar zijn oude plaats omdat hij het uitzicht mist? Of misschien is het uitreiken van de bladeren juist een liefdevol gebaar? Misschien wil Grote Plant zijn genegenheid tonen door zo nu en dan even mijn nek te strelen met zijn stengels.
Puh, er is wel wat meer voor nodig om mijn plantaardigheid aan te wakkeren. Pas als Grote Plant mij een bloemetje aanbiedt, zal ik een groene affaire overwegen...
Tuesday, November 20
Tuesday, November 13
Just in the nick of time...
Aaaah, goeie ouwe Jiskefet. Deze briljante sketch uit de hoogtijdagen van het illustere Jiskefet-trio parodiëert op hilarische wijze de Engelse cricketsport. Let op het gemompelde commentaar (vol gefluisterde termen in steenkolen-Engels) bij deze bijzonder geestige vertoning van een onnavolgbare sport.
Thursday, November 8
Christofilie
Deze column vond ik op nu.nl . Meestal ben ik niet zo gecharmeerd van columnist Nico Dijkshoorn, maar om dit stuk moest ik toch wel hartelijk lachen...
Christofilie is een ziekte
door Nico Dijkshoorn
Mogen homo´s op deze site columns schrijven? En kunnen ze dat wel? Je gaat aan alles twijfelen sinds Yvette Lont heeft aangekondigd "een motie in te dienen tegen het bekleden van bestuurs- en volksvertegenwoordigende functies door praktiserende homofielen."
Het citaat komt uit het Nederlands Dagblad, waarin men nog steeds de term homofilie gebruikt. Alsof het een ziekte betreft. Difterie, embolie, hysterie en homofilie.
Het zette me aan het denken. Als Lont vindt dat homo´s ongeschikt zijn voor bestuurlijke functies, wat mogen ze van haar dan wel doen? Waarschijnlijk in pisbakken aan elkaars geschoren zak voelen en in café de Cockring een Tosti Anaal bestellen. Allemaal prima, als ze maar geen Christelijk werk gaan doen, zoals een land besturen. Want daar zijn Christen dol op, besturen. Stuurtje in het hand en dan maar keihard rechtdoor naar de hemel rijden, met een lichte afwijking naar rechts.
Als er ergens met de bijbel in de hand iets te betuttelen valt staan ze vooraan, de Christofielen. Fielen ja, want het is wel degelijk een ziekte die zich door het lichaam van Yvette Post heen vreet. Mevrouw schreeuwt inmiddels moord en brand en geniet bescherming. Nooit goed natuurlijk, maar het verbaast me niet. Ik zou als homo misschien ook zin krijgen in een potje omgekeerd potenrammen als iemand uitdraagt dat ik een minderwaardig mens ben.
Christofiel
Lont meldt dat ze bedreigingen ontvangt en via websites discriminerende opmerkingen binnenkrijgt. Wat zij eigenlijk zegt is: discrimineren via een website mag niet, discrimineren met de bijbel in de hand mag wel. Een Christofiel mag wel een hele bevolkingsgroep uitsluiten van betaald werk omdat Jezus het recht van voren met een vrouw deed, dat is denk ik het idee. Het grappige is dat ik leef volgens mijn eigen bijbel. Een schriftje waar het Nieuwe Testament van Dijkshoorn in staat. Dús is het waar.
In mijn schriftje staat bijvoorbeeld dat God en Jezus twee gezellige homo´s waren die iedere avond lekker homodingen gingen doen in café De Ster van Bethlehem. Ik heb dat opgeschreven dus moet men dat respecteren. Ik leef naar dat schrift. Het is wel niet een eeuwenoud schrift, maar wel controleerbaar authentiek, wat we van alle verhalen in de Bijbel niet direct kunnen zeggen.
Wat staat er nog meer in het Nieuwe Testament van Dijkshoorn? Volgens mijn geloof mogen Christofielen geen boeken schrijven. Dat levert maar gezeik op. Het staat in mijn schriftje dus mag ik dat zeggen. Ik wil ook dat Christofielen geen rockmuziek meer maken. Christofielen zullen ook nooit meer beleefdheidsbezoekje afleggen aan de verkapte dictatuur Rusland. Het is Christofielen niet toegestaan om mee te doen aan sportevenementen omdat ze te witte benen hebben. In hoofdstuk twee van mijn schrift staat dat mensen die Yvette Lont heten voor de zekerheid in een konijnenhok van 2 bij 1 moeten worden getimmerd waar ze in alle rust, met een bijbel tussen hun dijen, kunnen gaan zitten wachten tot de god van de Christofielen ze bevrijdt.
Mijn evangelie
Voorlopig is er nog maar 1 exemplaar van dit Nieuwe Testament, maar hé, het is wel mijn evangelie. Alles wat ik er in opschrijf is automatisch waar en moet strikt worden nageleefd. Net zoals Yvette Lont moeite heeft met praktiserende homoseksuelen heb ik moeite met Christofielen. Hoeven ze het niet eens voor te praktiseren. Gewoon omdat ik hun uitgestreken onderdrukkende en discriminerende smoelwerken niet kan uitstaan.
Helaas ben ik nog maar een eenmanspartij en vertegenwoordigt Lont een regeringspartij. Maar niet lang meer denk ik. Lont wordt binnen een maand door de Christofiele Unie uit de partij gezet. Haar hok staat al klaar in mijn tuin.
Christofilie is een ziekte
door Nico Dijkshoorn
Mogen homo´s op deze site columns schrijven? En kunnen ze dat wel? Je gaat aan alles twijfelen sinds Yvette Lont heeft aangekondigd "een motie in te dienen tegen het bekleden van bestuurs- en volksvertegenwoordigende functies door praktiserende homofielen."
Het citaat komt uit het Nederlands Dagblad, waarin men nog steeds de term homofilie gebruikt. Alsof het een ziekte betreft. Difterie, embolie, hysterie en homofilie.
Het zette me aan het denken. Als Lont vindt dat homo´s ongeschikt zijn voor bestuurlijke functies, wat mogen ze van haar dan wel doen? Waarschijnlijk in pisbakken aan elkaars geschoren zak voelen en in café de Cockring een Tosti Anaal bestellen. Allemaal prima, als ze maar geen Christelijk werk gaan doen, zoals een land besturen. Want daar zijn Christen dol op, besturen. Stuurtje in het hand en dan maar keihard rechtdoor naar de hemel rijden, met een lichte afwijking naar rechts.
Als er ergens met de bijbel in de hand iets te betuttelen valt staan ze vooraan, de Christofielen. Fielen ja, want het is wel degelijk een ziekte die zich door het lichaam van Yvette Post heen vreet. Mevrouw schreeuwt inmiddels moord en brand en geniet bescherming. Nooit goed natuurlijk, maar het verbaast me niet. Ik zou als homo misschien ook zin krijgen in een potje omgekeerd potenrammen als iemand uitdraagt dat ik een minderwaardig mens ben.
Christofiel
Lont meldt dat ze bedreigingen ontvangt en via websites discriminerende opmerkingen binnenkrijgt. Wat zij eigenlijk zegt is: discrimineren via een website mag niet, discrimineren met de bijbel in de hand mag wel. Een Christofiel mag wel een hele bevolkingsgroep uitsluiten van betaald werk omdat Jezus het recht van voren met een vrouw deed, dat is denk ik het idee. Het grappige is dat ik leef volgens mijn eigen bijbel. Een schriftje waar het Nieuwe Testament van Dijkshoorn in staat. Dús is het waar.
In mijn schriftje staat bijvoorbeeld dat God en Jezus twee gezellige homo´s waren die iedere avond lekker homodingen gingen doen in café De Ster van Bethlehem. Ik heb dat opgeschreven dus moet men dat respecteren. Ik leef naar dat schrift. Het is wel niet een eeuwenoud schrift, maar wel controleerbaar authentiek, wat we van alle verhalen in de Bijbel niet direct kunnen zeggen.
Wat staat er nog meer in het Nieuwe Testament van Dijkshoorn? Volgens mijn geloof mogen Christofielen geen boeken schrijven. Dat levert maar gezeik op. Het staat in mijn schriftje dus mag ik dat zeggen. Ik wil ook dat Christofielen geen rockmuziek meer maken. Christofielen zullen ook nooit meer beleefdheidsbezoekje afleggen aan de verkapte dictatuur Rusland. Het is Christofielen niet toegestaan om mee te doen aan sportevenementen omdat ze te witte benen hebben. In hoofdstuk twee van mijn schrift staat dat mensen die Yvette Lont heten voor de zekerheid in een konijnenhok van 2 bij 1 moeten worden getimmerd waar ze in alle rust, met een bijbel tussen hun dijen, kunnen gaan zitten wachten tot de god van de Christofielen ze bevrijdt.
Mijn evangelie
Voorlopig is er nog maar 1 exemplaar van dit Nieuwe Testament, maar hé, het is wel mijn evangelie. Alles wat ik er in opschrijf is automatisch waar en moet strikt worden nageleefd. Net zoals Yvette Lont moeite heeft met praktiserende homoseksuelen heb ik moeite met Christofielen. Hoeven ze het niet eens voor te praktiseren. Gewoon omdat ik hun uitgestreken onderdrukkende en discriminerende smoelwerken niet kan uitstaan.
Helaas ben ik nog maar een eenmanspartij en vertegenwoordigt Lont een regeringspartij. Maar niet lang meer denk ik. Lont wordt binnen een maand door de Christofiele Unie uit de partij gezet. Haar hok staat al klaar in mijn tuin.
Saturday, October 20
Trots
Als je iets fout doet, doe het dan GOED fout. Dat was mijn filosofie vandaag.
Zaterdag-ochtend... Ik lag er pas laat in (na twee dagen te zijn weggeweest i.v.m. bruiloftsgerelateerde zaken) en kwam er dus ook laat uit. Het was ijzig koud in huis...raar... Ik kijken naar de ketel: ja hoor, een knipperend nummertje 4. Dat kan nooit veel goeds betekenen, dus dan de gebruiksaanwijzing er maar eens bijpakken.
4. Geen vlamsignaal na ontsteken of zekering F1 kapot.
O-keee... En nu? Ik doe maar het eerste wat er in me opkomt: ik druk op RESET. Alle lichtjes gaan uit en weer aan. Een hartstochtelijk gekreun komt uit het hart van de ketel, een woedend geborrel lijkt uit het binnenste te komen en het hele apparaat begint te schudden en trillen. Ik doe een stapje terug. Opeens houdt het op, en lijkt het apparaat weer in orde.
Even kijk ik het aan. Er lijkt niets engs meer te geburen, dus het zal wel okee zijn... Op naar de douche. Als ik de warme kraan opendraai, hoor ik vanuit de keuken de ketel woedend brullen en kraken. Zou het goed gaan? Ik houd mijn hand onder het water: hmm, gewoon lekker warm. Ik duik onder de douche, en nèt als ik helemaal ben ingezeept en -geshampood, houdt de ketel er weer mee op. Een ijskoude straal komt uit de douchekop en met een zacht (en heel mannelijk) gilletje spring ik er onder vandaan. Zo goed en zo kwaad als het gaat, spoel ik de zeepresten van me af en loop weer naar de ketel.
Ja hoor, hij knippert weer. Deze keer is het nummer 5. De gebruiksaanwijzing er maar weer bij.
5. Vlamfout tijdens ontsteken.
Ja. Goed. Ehm... Nog maar eens RESET. De hele cyclus herhaalt zich en nu knippert nummertje 4 weer. Goed, dit gaat nergens heen. Aankleden en de monteur maar eens bellen dan.
De mevrouw achter de balie (tenminste, ik stel me haar aan een balie voor) zegt dat ik eerst de verwarming moet bijvullen en dan moet ontluchten. 'Weet u hoe dat moet?' Ik antwoord heel mannelijk en zelfverzekerd van ja en hang op. Ik loop naar de ketel en kijk of er ergens een heel grote sticker met 'HIER BIJVULLEN' op de ketel zit, met een duidelijke pijl erbij. Hmm, niet dus. O-keeee. Dan papa maar eens bellen. Papa legt uit hoe het moet: niet bij de ketel, maar bij de radiator in de badkamer. Daar kan je dan de slang van de wasmachine aan aansluiten en de verwarming bijvullen. Goed, simpel!
Draai het koperen sluitdopje eraf. CHECK.
Sluit de slang van de wasmachine aan. CHECK.
Draai het kraantje op de radiator open. CHECK
Draai het moeilijk uitziende draaidingetje op de radiator open. Hmm. Niet CHECK.
Moet ik dit moertje/boutje/dopje/dingetje er nou afdraaien of niet? Vast wel. Hup, eraf met dat ding. En dan kan dit koperen buisje er vast wel uit... Een keiharde en ijskoude straal stinkend water sproeit in mijn gezicht, over mijn lijf en door de badkamer. Baddoeken, weegschaal, badmat en wasmand zijn binnen enkele seconden volledig doorweekt. Ikzelf trouwens ook. Mijn kleren plakken aan mijn lijf en het stinkende water drupt van mijn gezicht terwijl ik panisch mijn hand over de opening druk, waar met grote kracht het water uit wil ontsnappen. Ik kijk om me heen, op zoek naar het ontbrekende koperen buisje dat overduidelijk NIET verwijderd had moeten worden. Ik lokaliseer het achter de wasmachine.
Okee, probleem. Hoe pak ik het buisje zonder dat alles weer wordt ondergestraald met water...? Ik vertrouw op mij katachtige reflexen en besluit alles in één soepele beweging te gaan ondernemen. Met mijn heup draai ik de wasmachine opzij en ik maar me klaar voor een duik naar de grond. In mijn hoofd tel ik tot drie...
Eén...
Twee...
Drie!
Ik draai me opzij, hoor 'KKKRRRRKKKKK!', voel hoe mijn bovenbeen draait terwijl mijn onderbeen blijft staan, voel een verblindende pijn in mijn knie, en het wordt grijs voor mijn ogen. Als ik weer bijkom, lig ik met mijn hoofd in de WC-pot en hoor ik boven me de straal fel neerkletteren op de badkamervloer en mijn rug. Met ontzettend veel moeite en pijn kom ik overeind (knie is onbruikbaar geworden en ik sta onhandig huppelend in een poel stinkend water) en druk mijn hand weer op het gat. In mijn andere hand heb ik -wonder boven wonder- het koperen buisje dat ik in mijn katachtige soepele beweging ging pakken.
Okee, denk ik verward, nu alleen dat ding weer in het gat en het ergste is voorbij. Als ik (deze keer inderdaad met een soepele beweging) het buisje in het gat druk, merk ik meteen dat er iets mis is... Ja hoor, het plastic beschermdingetje is eraf gevallen en de straal gaat onverminderd door, maar nu in meerdere richtingen. Ik kijk om me heen en zie het beschermdingetje liggen... achter de wasmachine.
Goed, daar gaan we weer. Terwijl ik een kreet van pijn slaak, grijp ik het dingetje van de grond. Met moeite wurm ik het koperen buisje weer uit het gat en word wederom begroet door een plens water in mijn gezicht. Ik wriemel het plastic beschermdingetje om het koperen buisje en prop het geheel weer in het gat. Eindelijk! De straal houdt op... Ik begrijp dat ik dat koperen boutje/moertje/dopje/dingetje dus niet had moeten verwijderen en schroef het er snel weer op.
Okee, dat is achter de rug. Ik draai het koperen buisje met plastic beschermdingetje rond in het gat zodat het water vanuit de slang de verwarming in kan, en zet de kraan aan. Het wijzertje van de drukmeter loopt langzaam omhoog naar 2 en ik draai de kraan weer dicht. Dat zou het moeten zijn. Het zou opgelost moeten zijn. Hinkend, nat en rillend loop ik alle verwarmingen na met het onluchtingssleuteltje en als dat gedaan is, begeef ik me weer naar de ketel.
RESET.
...
BrrrrrrRRRRRRROOOOOEEEEEEEEEEEEE!!!!
De ketel gaat harder dan ooit tekeer, de beschermkap staat te schudden en snel trek ik de stekker uit het stopcontact.
Stilte.
Even sta ik besluiteloos in de keuken en dan geef ik het op. Ik ga de monteur weer bellen.
Mevrouw aan balie neemt weer op. "Oh, dus dat was het niet, begrijp ik? Da's jammer. Nou, dan sturen we gewoon iemand langs hoor..." zegt ze vermoeid. Ze deelt me mede dat het ontzettend druk is en dat het wel even kan duren voordat er iemand langs kan komen. Ik bedank haar, hang op en ga me omkleden. Als ik de natte, koude kleren van mijn lijf stroop, voel ik me toch wel een beetje trots: ik heb in ieder geval zelf de verwarmng bijgevuld en ontlucht!
Twee uur later komt de monteur. In ongeveer 45 seconden is hij klaar met het vervangen van een verstopt... dingetje ofzo, weet ik veel... Ik aanschouw de man vanaf de bank, rillend en met een ontzette knie en doe alsof er niets aan de hand is. Ieder zijn vak...
Zaterdag-ochtend... Ik lag er pas laat in (na twee dagen te zijn weggeweest i.v.m. bruiloftsgerelateerde zaken) en kwam er dus ook laat uit. Het was ijzig koud in huis...raar... Ik kijken naar de ketel: ja hoor, een knipperend nummertje 4. Dat kan nooit veel goeds betekenen, dus dan de gebruiksaanwijzing er maar eens bijpakken.
4. Geen vlamsignaal na ontsteken of zekering F1 kapot.
O-keee... En nu? Ik doe maar het eerste wat er in me opkomt: ik druk op RESET. Alle lichtjes gaan uit en weer aan. Een hartstochtelijk gekreun komt uit het hart van de ketel, een woedend geborrel lijkt uit het binnenste te komen en het hele apparaat begint te schudden en trillen. Ik doe een stapje terug. Opeens houdt het op, en lijkt het apparaat weer in orde.
Even kijk ik het aan. Er lijkt niets engs meer te geburen, dus het zal wel okee zijn... Op naar de douche. Als ik de warme kraan opendraai, hoor ik vanuit de keuken de ketel woedend brullen en kraken. Zou het goed gaan? Ik houd mijn hand onder het water: hmm, gewoon lekker warm. Ik duik onder de douche, en nèt als ik helemaal ben ingezeept en -geshampood, houdt de ketel er weer mee op. Een ijskoude straal komt uit de douchekop en met een zacht (en heel mannelijk) gilletje spring ik er onder vandaan. Zo goed en zo kwaad als het gaat, spoel ik de zeepresten van me af en loop weer naar de ketel.
Ja hoor, hij knippert weer. Deze keer is het nummer 5. De gebruiksaanwijzing er maar weer bij.
5. Vlamfout tijdens ontsteken.
Ja. Goed. Ehm... Nog maar eens RESET. De hele cyclus herhaalt zich en nu knippert nummertje 4 weer. Goed, dit gaat nergens heen. Aankleden en de monteur maar eens bellen dan.
De mevrouw achter de balie (tenminste, ik stel me haar aan een balie voor) zegt dat ik eerst de verwarming moet bijvullen en dan moet ontluchten. 'Weet u hoe dat moet?' Ik antwoord heel mannelijk en zelfverzekerd van ja en hang op. Ik loop naar de ketel en kijk of er ergens een heel grote sticker met 'HIER BIJVULLEN' op de ketel zit, met een duidelijke pijl erbij. Hmm, niet dus. O-keeee. Dan papa maar eens bellen. Papa legt uit hoe het moet: niet bij de ketel, maar bij de radiator in de badkamer. Daar kan je dan de slang van de wasmachine aan aansluiten en de verwarming bijvullen. Goed, simpel!
Draai het koperen sluitdopje eraf. CHECK.
Sluit de slang van de wasmachine aan. CHECK.
Draai het kraantje op de radiator open. CHECK
Draai het moeilijk uitziende draaidingetje op de radiator open. Hmm. Niet CHECK.
Moet ik dit moertje/boutje/dopje/dingetje er nou afdraaien of niet? Vast wel. Hup, eraf met dat ding. En dan kan dit koperen buisje er vast wel uit... Een keiharde en ijskoude straal stinkend water sproeit in mijn gezicht, over mijn lijf en door de badkamer. Baddoeken, weegschaal, badmat en wasmand zijn binnen enkele seconden volledig doorweekt. Ikzelf trouwens ook. Mijn kleren plakken aan mijn lijf en het stinkende water drupt van mijn gezicht terwijl ik panisch mijn hand over de opening druk, waar met grote kracht het water uit wil ontsnappen. Ik kijk om me heen, op zoek naar het ontbrekende koperen buisje dat overduidelijk NIET verwijderd had moeten worden. Ik lokaliseer het achter de wasmachine.
Okee, probleem. Hoe pak ik het buisje zonder dat alles weer wordt ondergestraald met water...? Ik vertrouw op mij katachtige reflexen en besluit alles in één soepele beweging te gaan ondernemen. Met mijn heup draai ik de wasmachine opzij en ik maar me klaar voor een duik naar de grond. In mijn hoofd tel ik tot drie...
Eén...
Twee...
Drie!
Ik draai me opzij, hoor 'KKKRRRRKKKKK!', voel hoe mijn bovenbeen draait terwijl mijn onderbeen blijft staan, voel een verblindende pijn in mijn knie, en het wordt grijs voor mijn ogen. Als ik weer bijkom, lig ik met mijn hoofd in de WC-pot en hoor ik boven me de straal fel neerkletteren op de badkamervloer en mijn rug. Met ontzettend veel moeite en pijn kom ik overeind (knie is onbruikbaar geworden en ik sta onhandig huppelend in een poel stinkend water) en druk mijn hand weer op het gat. In mijn andere hand heb ik -wonder boven wonder- het koperen buisje dat ik in mijn katachtige soepele beweging ging pakken.
Okee, denk ik verward, nu alleen dat ding weer in het gat en het ergste is voorbij. Als ik (deze keer inderdaad met een soepele beweging) het buisje in het gat druk, merk ik meteen dat er iets mis is... Ja hoor, het plastic beschermdingetje is eraf gevallen en de straal gaat onverminderd door, maar nu in meerdere richtingen. Ik kijk om me heen en zie het beschermdingetje liggen... achter de wasmachine.
Goed, daar gaan we weer. Terwijl ik een kreet van pijn slaak, grijp ik het dingetje van de grond. Met moeite wurm ik het koperen buisje weer uit het gat en word wederom begroet door een plens water in mijn gezicht. Ik wriemel het plastic beschermdingetje om het koperen buisje en prop het geheel weer in het gat. Eindelijk! De straal houdt op... Ik begrijp dat ik dat koperen boutje/moertje/dopje/dingetje dus niet had moeten verwijderen en schroef het er snel weer op.
Okee, dat is achter de rug. Ik draai het koperen buisje met plastic beschermdingetje rond in het gat zodat het water vanuit de slang de verwarming in kan, en zet de kraan aan. Het wijzertje van de drukmeter loopt langzaam omhoog naar 2 en ik draai de kraan weer dicht. Dat zou het moeten zijn. Het zou opgelost moeten zijn. Hinkend, nat en rillend loop ik alle verwarmingen na met het onluchtingssleuteltje en als dat gedaan is, begeef ik me weer naar de ketel.
RESET.
...
BrrrrrrRRRRRRROOOOOEEEEEEEEEEEEE!!!!
De ketel gaat harder dan ooit tekeer, de beschermkap staat te schudden en snel trek ik de stekker uit het stopcontact.
Stilte.
Even sta ik besluiteloos in de keuken en dan geef ik het op. Ik ga de monteur weer bellen.
Mevrouw aan balie neemt weer op. "Oh, dus dat was het niet, begrijp ik? Da's jammer. Nou, dan sturen we gewoon iemand langs hoor..." zegt ze vermoeid. Ze deelt me mede dat het ontzettend druk is en dat het wel even kan duren voordat er iemand langs kan komen. Ik bedank haar, hang op en ga me omkleden. Als ik de natte, koude kleren van mijn lijf stroop, voel ik me toch wel een beetje trots: ik heb in ieder geval zelf de verwarmng bijgevuld en ontlucht!
Twee uur later komt de monteur. In ongeveer 45 seconden is hij klaar met het vervangen van een verstopt... dingetje ofzo, weet ik veel... Ik aanschouw de man vanaf de bank, rillend en met een ontzette knie en doe alsof er niets aan de hand is. Ieder zijn vak...
Tuesday, October 16
Spintastisch
Okee, ik weet dat ik het heel druk heb en dat ik tonnen met dingen moet maken/doen/fabriceren/oplossen etc, maar SOMS is het gewoon even tijd voor een paar snoezige kitten- en kattenfilmpjes...
Poes in de doos
De waarheid achter katten
Compilatie
Sleepy 1
Sleepy 2
Poes in de doos
De waarheid achter katten
Compilatie
Sleepy 1
Sleepy 2
Monday, October 15
Vincent
Ooooh, wat zou ik graag Tim Burtons visie hebben. Die man is zo heerlijk twisted en macaber. Kijk naar 'Vincent' en je weet wat ik bedoel:
Tuesday, October 9
Drama
Wat een heerlijk verwarrende kop zie ik op www.nu.nl:
Kruidvatpersoneel vlotdrama niet gewaarschuwd voor stuw
Kruidvatpersoneel vlotdrama niet gewaarschuwd voor stuw
Subscribe to:
Posts (Atom)
