Blugh

Waarom, oh, waarom ben ik nu weer verkouden? Zo'n meeloper ben ik nu ook weer niet. Ik bedoel: als iedereen het doet, hoef ik het ook niet zo nodig. Behalve met die klaparmbandjes in de jaren 90; die heb ik ook gehad.

Goed, terzake.

Ik vind dat ik weer eens wat meer moet bloggen. Daar ben ik vast de enige niet in! Het probleem is: mijn breins verhalenfilter is ofwel verstopt of juist kapot: er blijft veel te veel inhangen en dan kan ik niet besluiten waarover ik het moet hebben, of alles valt er doorheen...

Nou ja, ik focus me maar gewoon op de kleine dagelijkse dingetjes dan!

-------------------------------------------------------------

Ik werd vanochtend uit mijn bed gedeurbeld door de aannemer die een half jaar geleden de renovatie van mijn appartementencomplex heeft overzien. Vrolijk lachend stond hij naar me te kijken toen ik de deur opendeed, gekleed in ochtendjas, met stoppels, mega-verkoudheids-opzwelling, dikke wallen, haar (haha) in de war en knijpend met ontbrilde net-wakker-ogen. 'Gooeeeeeeeeeedemorgen!!', bulderde hij, om vervolgens een klein kreetje te slaken en een sprongetje opzij te maken toen Mees naar buiten schoot. "U had een lekkage?"

Dat is waar: ik heb een lekkage. Nou ja, niet ik persoonlijk, maar wel het huis waarin ik woon. Het is vreemd, want alle platdaken zijn opnieuw geteerd, geisoleerd enzo, toen er aan het huis gewerkt werd. Mijn bovenbuurman had nog opgemerkt dat de werkmannen het allemaal helemaal verkeerd deden, zoals bovenbuurmannen dat nu eenmaal altijd doen, maar blijkbaar had hij toch gelijk gehad...

Het begon eerder deze week toen ik net naar bed wilde gaan. Ik hoorde een vreemd gespetter in de gang en heel even dacht ik dat Mees misschien besloten had dat het buiten te koud werd om te plassen en zijn urineeracties naar binnen had verplaatst. Het was niet zo: in de gang lag een klein plasje water en aan het plafond hingen een paar druppeltjes. 'Damn' dacht ik. 'Wat nu?' Het antwoord op 'wat nu?' was op dat moment 'ik kijk er morgen wel naar' (heel productief: ik weet het).

De volgende ochtend was het plasje weg (hoe?) en er hingen ook geen druppeltjes meer. 'Hmm, probleem opgelost' dacht ik bij mezelf en opende de deur naar de gang. Het probleem leek niet te zijn opgelost, maar was wel verplaatst, bleek uit de plas water die daar lag. 'Ugh', dacht ik. Wederom volgde: 'wat nu?'. Deze keer was het antwoord: 'ik kijk er straks wel naar', want ik moest naar mijn werk...

Toen ik thuiskwam, had buurman O. een kliko in de gang gezet die de gestaag vallende druppeltjes opving. Op mijn deur had O. een briefje gehangen met daarop de mededeling dat een loodgieter was gebeld. Lang leve O.!

En dus, deze ochtend, stond de aannemer voor de deur. Op zijn vrolijke 'Gooeeeeeeeeeedemorgen!!' wilde ik reageren met een vriendelijke respons, maar meer dan kraak kon ik niet voortbrengen. Het was een beetje als dit:



Goed, allengs kwam mijn stem op gang en bracht ik de goede man op de hoogte. Na een uur (ik was tegen die tijd semi-fris en semi-fruitig) belde hij weer aan en duwde hij een ijzeren pin in mijn gezicht.

Wat bleek? De partytent die de bovenbuurman had opgezet op zijn balkon was vastgezet met die ijzeren pin en die was dwars door de teer- en isolatielaag heengegaan. Ironie...

Liervogel

Een ongelooflijk beestje, de liervogel. Hij is in staat zo'n beetje alle geluiden die hij hoort na te doen. Net zoals een papegaai, maar echt nog stukken beter!

Kijk dit:



En dan deze pardieversie, moehahahaha:

De Grote Boodschap # 19

Okee. Vandaag iets wat niet echt met supermarkten te maken heeft, maar slechts zijdelings.

Ik was vandaag heel even bij de Super de Boer (die ene met de parkeerplaats op het dak, woeee!) en ik deed wat kleine boodschappen. Bij de kassa aangekomen bedacht ik me dat dit de enige supermarkt is waar een groot gedeelte van de caissières mannelijk is. Dat wil zeggen, dat vermoed ik althans. Caissière G., waarbij ik afrekende, had zowel mannelijke als vrouwelijke kenmerken. De naam (G) en de haardracht deden me toch echt gedachtelijk neigen naar het mannelijke, maar de stem en de houding deed me weer meer denken aan een vrouw.

Hmm. Tja, het heeft eigenlijk niets te maken met boodschappen doen, maar ja, ik moet toch wat?

Dancing at the supermarket

Ik ben zo gay af en toe. Ik liep met mijn mp3 speler door de supermarkt vandaag, en toen kwam het nummer 'cell block tango' voorbij (uit een musical: gaybewijs nummer 01). Hier kun je m zien trouwens.

Ik betrapte mezelf erop dat ik ineens precies op de maat liep, m'n bewegingen coordinerend op de muziek. Ik maakte zelfs een draaitje richting de koffie toen de muziek er zich voor leende (Gaybewijs 2, 3,4,5, etc).

Ik dacht: zou het niet geweldig zijn als er zomaar ergens, zonder duidelijke aanleiding, iemand in zang zou uitbreken?

And the searching began...

Food Court Musical:



The customer is always right:


The Airport:


The Train Station:


Another train station:

Gypsy.cz

Op Nu.nl

Tsjechië stopt met Eurovisiesongfestival

PRAAG - Tsjechië doet niet meer mee aan het Eurovisiesongfestival. Er is in het land te weinig belangstelling voor het muziekevenement, liet de Tsjechische televisie donderdag weten aan de BBC.

Tsjechië maakte pas in 2007 zijn debuut op het zangfestijn. Tijdens de halve finale in mei dit jaar eindigde de Tsjechische zigeunergroep Gipsy.cz op de laatste plaats met nul punten.
Het was de eerste keer in vijf jaar dat een land geen enkel punt kreeg tijdens de halve finale.

-

Maar, maar... waarom???

Hierom:

Gesprek

Kijk dit!



En nu dit!

Slechte slogans

Ik zag er weer één vandaag: een slechte slogan. Zo zinnetje dat vermanend of waarschuwend of goedbedoeld moet lijken, maar in werkelijkheid een slecht verborgen betuttelboodschap is. Het is maar een klein stukje verwijderd van 'de slechte nep-uitspraak', een veelgebruikte tekstvorm door B-merken. In Breda is een bowlingbaan met op de gevel in faux schrijfletters: "Ja, gezellig!" Dat haalt me dus het bloed onder de nagels vandaan, hè? Het moet een gevoel van saamhorigheid of spontaniteit oproepen, maar het enige wat het bij mij teweegbrengt, is een soort treurigheid bij de gedachte aan de man of vrouw die het lettertype heeft uitgezocht. Dat is dus een slechte nep-uitspraak.

Goed, de 'slechte slogan' is weer van een ander slag. Het is een zinnetje dat als een reclameboodschap moet klinken ('Let's make things better,' 'Sorbo is uw hulp in huis', 'Wie is er niet groot mee geworden', etc.), maar dat niet een product of dienst, maar een PLICHT moet aanbevelen. Per definitie werkt het dus al niet: een regel kun je niet aanbevelen, het is nu eenmaal een REGEL.

Wat ik vandaag zag, was een sticker bij de kassa met de tekst:

'Ik wil niet zeuren, maar mag ik je identiteitsbewijs keuren?'

Dat is toch te erg voor woorden? Dat een supermarkt, en indirect de overheid, van tevoren zijn excuses aan moet bieden voor iets dat gewoon verplicht is?

Nog een ander voorbeeld, van een tijd geleden:

'Heb het lef, wapens weg'.

Au. Dit doet niet alleen zeer op betuttelingsgebied, maar ook op rijmbaarheidsniveau. In die categorie valt trouwens ook:

'Dertig maakt je buurt weer prettig'.

Au. Au au au.

Waar ik me misschien nog wel het meest aan stoor is:

'Rij met je hart'

Sorry, maar is dit wel een slimme boodschap? Is het misschien logischer om met je verstand te rijden? Pffff...

De laatste:

'Doe gewoon je gordel om'

Dit klinkt als een wanhopige ouder die voor het laatst smekend aan zijn kind vraagt om ie als-je-blieft zijn gordel aan wil doen.

Misschien moet ik mezelf maar eens gaan aanbieden als nieuwe sloganschrijver? Ja, gezellig!