Wat vind ik verder in de oude doos? Een hele map vol met oude 'conversaties': briefjes die van persoon tot persoon gingen en waarin de meest absurde onderwerpen aan bod kwamen. Meestal waren de deelnemers: Kim, Saskia (af en toe), Marjolein (heel af en toe), Nanneke en ikzelf. Hieronder een klein voorbeeld van een sprookje dat Kim en ik bij elkaar schreven.
K: Er was eens...
W: een etui, die...
K: besloot zijn nagels te lakken.
W: Maar aangezien hij geen nagels had, was hij snel klaar. Toen...
K: viel hij in een groot zwart gat (geestelijk)...
W: omdat hij ontzettend teleurgesteld was. Toen besliste hij...
K: dat het tijd was om nepnagels te kopen dus...
W: ging hij naar de DA, naar de DA-trut, en zei:...
K: nix, want etuis kunnen immers ook niet praten.
W: Hij was ten einde raad en werd nu echt depressief. De grootste...
K: DA-trut kreeg toen een geweldig idee,...
W: namelijk een computer die gedachten omzet in woorden. Ze sloot het apparaat aan op de etui en...
K: hoorde dat de etui haar een DA-trut vond en...
W: sloeg hem de zaak door. Het kwam tot een vechtpartij. Alle cosmetica-artikelen...
K: verveelden zich dood in hun rekjes, dus gingen ze...
W: de DA-trut aanvallen door haar...
K: make-up te removen met de DA-huismerk-make-up-remover en toen kwam de ware identiteit van de DA-trut te voorschijn, ze...
W: was extreem lelijk. Ze had een enorme neus en bloeddoorlopen ogen. Uit haar mond liep een vies groen slijm en uit haar oren spoot gal. Het naambordje op haar jas veranderde prompi in de naam "[naam weggelaten uit respect voor oude lerares]".
K: Dus ging Eduard Etui maar snel naar het Kruidvat want...
W: daar word je over het algemeen veel beter behandeldtdtdtdt
K: en daar is de prijs nog veel vriendelijker ook terwijl ze toch speciale etui-faciliteiten hebben...
W: zoals ritsjes en andere soorten sluitingen en natuurlijk de beroemde Kruidvat etuiwax...
K: want: 'als je haar maar goed zit'.
W: De etui had ineens ontzettend...
K: veel zin om een teletubbie na te doen en daarom...
W: zei hij weer nix, want hij kon nog steeds niet spreken. Hij kon daarentegen wèl...
K: een kronkel op z'n hoofd zetten en een tv in z'n maag rammen en heen en weer waggelen. De Kruidvat-snollen...
W: hielpen hem daarbij graag en toen...
K: viel er een grote meteoriet op het Kruidvat-filiaal. Eduard Etui baalde nu best wel en...
W: de snollen ook, aangezien ze overleden waren. Einde.
Thursday, June 17
De Oude Doos 01: Corput
Vandaag een doos vol oude troep van de middelbare school doorgespit, om te kijken wat moest blijven en wat ècht weg moest. Wat bleek: bijna alles blijft !:-D
Eén van de dingen die ik tegenkwam en waarom ik hartelijk moest lachen, was de uisprakenlijst van mevrouw van der Corput van Frans. Blijkbaar hebben we weken en weken bijgehouden wat voor typisch Corputteriaans er voorbij kwam tijdens de les...
Daar gaan we dan:
-Dat is niet zo lekker!
-Houden jullie ook zo van wijn, of zijn jullie geen wijnkenners?
-Het is altijd een beetje een idealistische poging om jullie zoveel mogelijk te laten lezen!
-Ik zeg heel veel onzinnige dingen. Dat vangen jullie wel op, hè?
-Het is allemaal heel pijnlijk, maar goed.
-Dat is allemaal heel vervelend, één en al drama.
-Hij was niet te temmen, maar hij is beter bevaarbaar geworden.
-Zelf meubeltjes maken!
-Ik hang graag aan touwen!
-Ik heb altijd een chaos in mijn hoofd; dat is soms wel leuk hoor!
-Het is een beetje een gedrocht, maar het ziet er wel leuk uit.
-Je bent vervelend, kun je niet weggaan?
-Meneer Bekkers verstopt alles.
-Je moet een masochist zijn om daar te zwemmen.
-Als ik een paard was, zou ik daar grazen. Maar ik ben geen paard.
-Hij heeft niet zo'n leuk hoofd, vind ik.
Eén van de dingen die ik tegenkwam en waarom ik hartelijk moest lachen, was de uisprakenlijst van mevrouw van der Corput van Frans. Blijkbaar hebben we weken en weken bijgehouden wat voor typisch Corputteriaans er voorbij kwam tijdens de les...
Daar gaan we dan:
-Dat is niet zo lekker!
-Houden jullie ook zo van wijn, of zijn jullie geen wijnkenners?
-Het is altijd een beetje een idealistische poging om jullie zoveel mogelijk te laten lezen!
-Ik zeg heel veel onzinnige dingen. Dat vangen jullie wel op, hè?
-Het is allemaal heel pijnlijk, maar goed.
-Dat is allemaal heel vervelend, één en al drama.
-Hij was niet te temmen, maar hij is beter bevaarbaar geworden.
-Zelf meubeltjes maken!
-Ik hang graag aan touwen!
-Ik heb altijd een chaos in mijn hoofd; dat is soms wel leuk hoor!
-Het is een beetje een gedrocht, maar het ziet er wel leuk uit.
-Je bent vervelend, kun je niet weggaan?
-Meneer Bekkers verstopt alles.
-Je moet een masochist zijn om daar te zwemmen.
-Als ik een paard was, zou ik daar grazen. Maar ik ben geen paard.
-Hij heeft niet zo'n leuk hoofd, vind ik.
Friday, June 11
Hoek
Soms is een hoek alles wat je nodig hebt om tot een besef te komen. In dit geval: de hoek van mijn woonkamer waar altijd een plant stond, of een bank of een kast of wat dan ook. In ieder geval: er stond altijd iets. Ik heb die hoek in meer dan vijf jaar niet gezien. En nu zie ik hem. Hij is leeg. Wat er stond zit in een doos, of staat in stukken te wachten op morgen.
Morgen is de verhuizing. Het blijft vreemd: hoewel ik al meer dan een maand weet dat ik hier wegga, besef ik het nu pas. Door een hoek.
Morgen is de verhuizing. Het blijft vreemd: hoewel ik al meer dan een maand weet dat ik hier wegga, besef ik het nu pas. Door een hoek.
Thursday, June 10
Plintdekselkapje
Plintdekselkapje.
Ik moet lachen als ik het woord zie. Het is echt zo'n vakjargonwoord. Dat krijg je als je de gebruiksaanwijzing van je wasmachine leest. Dan kom je in aanraking met je plintdekselkapje. En je gaat eens wat meer nadenken over het 'vuilniveau' (of de 'vuilheidsgraad') van je wasgoed. Bovendien leer je het verschil tussen pluisproducerende en pluisverzamelende was en kun je je gelukkig en trots prijzen met een machine die zowaar een 'instabiliteitsdetectie- en correctiesysteem' heeft.
De passage die me het meest greep was deze:
'Het wasmiddel kan zich eveneens ophopen aan de binnenzijde van de holte. Deze moet regelmatig met een oude tandenborstel gereinigd worden.'
Wat ik me ten eerste afvraag is: waar zit eigenlijk de BUITENzijde van de holte? En moet die ook worden gereinigd?
Ten tweede: moet het per se een OUDE tandenborstel zijn? Mag het geen nieuwe zijn? Is dat slecht voor de binnenzijde van de holte? Of voor de tandenborstel? Trouwens: mag het eigenlijk ook een oude ELEKTRISCHE tandenborsel zijn?
Dames en heren; welkom in mijn hoofd. Zo gaat het dus de hele dag. -zucht-
Nee, okee, even serieus. Die vragen hierboven stel ik mezelf niet echt, maar ik moet zeggen dat ik wel even twijfelde aan de node van het woord 'oude'. Mensen zullen toch heus wel weten dat ze niet hun huidige tandenborstel moeten pakken, waarmee ze vervolgens happy weer hun tanden reinigen? Moeten ze daar nu echt 'oude' bij zetten? Wat is 'oud', eigenlijk? Wie bepaalt dat? Is een tandenborstel van een half jaar oud? Of is dat een soort puber-tandenborstel, nog in de bloei van zijn leven?
Weet je: misschien zijn de wasmachineproducentmensen gewoon bang dat als ze het er niet bijzetten, ze straks aangeklaagd worden door een gebruiksaanwijzinglezer die nietsvermoedend en ongewaarschuwd zijn gloednieuwe super-de-luxe Dolce & Gabbana tandenborstel lichtjes beschadigt door tegen wat opgehoopt wasmiddel aan de binnenzijde van de holte te wrijven.
Oh, daar ga ik, weer... Ugh, mijn hoofd... Ik ga maar even ontspannen met mijn plintdekselkapje spelen.
Ik moet lachen als ik het woord zie. Het is echt zo'n vakjargonwoord. Dat krijg je als je de gebruiksaanwijzing van je wasmachine leest. Dan kom je in aanraking met je plintdekselkapje. En je gaat eens wat meer nadenken over het 'vuilniveau' (of de 'vuilheidsgraad') van je wasgoed. Bovendien leer je het verschil tussen pluisproducerende en pluisverzamelende was en kun je je gelukkig en trots prijzen met een machine die zowaar een 'instabiliteitsdetectie- en correctiesysteem' heeft.
De passage die me het meest greep was deze:
'Het wasmiddel kan zich eveneens ophopen aan de binnenzijde van de holte. Deze moet regelmatig met een oude tandenborstel gereinigd worden.'
Wat ik me ten eerste afvraag is: waar zit eigenlijk de BUITENzijde van de holte? En moet die ook worden gereinigd?
Ten tweede: moet het per se een OUDE tandenborstel zijn? Mag het geen nieuwe zijn? Is dat slecht voor de binnenzijde van de holte? Of voor de tandenborstel? Trouwens: mag het eigenlijk ook een oude ELEKTRISCHE tandenborsel zijn?
Dames en heren; welkom in mijn hoofd. Zo gaat het dus de hele dag. -zucht-
Nee, okee, even serieus. Die vragen hierboven stel ik mezelf niet echt, maar ik moet zeggen dat ik wel even twijfelde aan de node van het woord 'oude'. Mensen zullen toch heus wel weten dat ze niet hun huidige tandenborstel moeten pakken, waarmee ze vervolgens happy weer hun tanden reinigen? Moeten ze daar nu echt 'oude' bij zetten? Wat is 'oud', eigenlijk? Wie bepaalt dat? Is een tandenborstel van een half jaar oud? Of is dat een soort puber-tandenborstel, nog in de bloei van zijn leven?
Weet je: misschien zijn de wasmachineproducentmensen gewoon bang dat als ze het er niet bijzetten, ze straks aangeklaagd worden door een gebruiksaanwijzinglezer die nietsvermoedend en ongewaarschuwd zijn gloednieuwe super-de-luxe Dolce & Gabbana tandenborstel lichtjes beschadigt door tegen wat opgehoopt wasmiddel aan de binnenzijde van de holte te wrijven.
Oh, daar ga ik, weer... Ugh, mijn hoofd... Ik ga maar even ontspannen met mijn plintdekselkapje spelen.
Tuesday, May 18
Oud en versleten
Ik geniet altijd van boodschappen doen in Kerkelanden. Er lopen daar zoveel oude mensen! De gemiddelde leeftijd is minstens 70, echt waar! Heerlijk. Het mooiste aan oude mensen is dat ALLES wat ze doen uitvergroot wordt doordat ze het langzaam doen of heel precies ofzo.
Toen ik naar de parkeerplaats reed, zag ik een (oude) vrouw in haar (oude) auto zitten en eerst heel hulpeloos kijken vanwege de situatie waarin ze verkeerde: ze stond tussen twee andere auto's ingeparkeerd, allebei zo'n 30 cm van de hare verwijderd. Na het hulpeloos kijken kreeg ze een andere blik op haar gezicht. Of eigenlijk twee blikken: 1. doodsnood en 2. pure dapperheid. Ze begon verwoed te steken om uit de parkeerplaats te komen waarbij ze het volgende gezicht trok:
Ik moest heel hard lachen, deed voor mezelf het gezicht na (waarmee ik twee (oude) mensen die voorbij liepen erg liet schrikken) en reed door naar een parkeerplek.
Nog iets leuks aan Kerkelanden, naast de (oude) mensen, is de parkeerplaats die onlangs (met onlangs bedoel ik vrij recentelijk, laten we zeggen een jaar of vijf geleden) opgetrokken is achter het winkelcentrum. Het is een enorm klinkerplein, waar superveel auto's kunnen staan. Echt een goede zet. De volgende keer moeten ze er wel even bij bedenken dat het slim is om de omlijningen van de parkeervakken met slijtvaste verf aan te brengen in plaats van met... ik weet niet...krijt? Op het hele plein is geen lijn meer te zien, terwijl die er onlangs (lees dus: 5 jaar geleden) gewoon nog waren. Het resultaat: totale chaos, (oude) mensen die het terrein oprijden en uit pure wanhoop stil gaan staan met onderstaande blik in de ogen:
Toen ik had geparkeerd had, en mijn boodschappen had gedaan (even naar de Blokker en even naar de Zeeman voor batterijen. Batterijen bij de Zeeman? Ja, batterijen bij de Zeeman. Waarom batterijen bij de Zeeman? Nou, omdat ik vroeger een draadloze hoofdtelefoon had die batterijen verslond en bij de Zeeman zijn ze zo lekker goedkoop. Geen idee hoe ik daarachter ben gekomen trouwens. Ik ga ook niet naar de videotheek omdat de thee daar zo goedkoop is, maar goed) wilde ik weer naar buiten lopen. Ik liep weer langs de Blokker en zag het volgende tafereel.
Twee medewerkers van de Blokker waren bezig een tuinsetje op te zetten buiten de winkel: plasic tafel, plastic stoelen en een gigantische parasol. Met name de parasol trok de aandacht van de groep (oude) mensen die aan het toekijken waren. Hun blikken bij het openen van de parasol waren fascinerend. Zie hieronder.
1. Pure blijdschap:
2. Angst voor het onbekende:
3. Totale onverschilligheid/niet weten wat er aan de hand is:
En 4. De slapende man in het elektrische wagentje.
Hahahaha! Kom naar Kerkelanden, het is geweldig!
Toen ik naar de parkeerplaats reed, zag ik een (oude) vrouw in haar (oude) auto zitten en eerst heel hulpeloos kijken vanwege de situatie waarin ze verkeerde: ze stond tussen twee andere auto's ingeparkeerd, allebei zo'n 30 cm van de hare verwijderd. Na het hulpeloos kijken kreeg ze een andere blik op haar gezicht. Of eigenlijk twee blikken: 1. doodsnood en 2. pure dapperheid. Ze begon verwoed te steken om uit de parkeerplaats te komen waarbij ze het volgende gezicht trok:
Ik moest heel hard lachen, deed voor mezelf het gezicht na (waarmee ik twee (oude) mensen die voorbij liepen erg liet schrikken) en reed door naar een parkeerplek.
Nog iets leuks aan Kerkelanden, naast de (oude) mensen, is de parkeerplaats die onlangs (met onlangs bedoel ik vrij recentelijk, laten we zeggen een jaar of vijf geleden) opgetrokken is achter het winkelcentrum. Het is een enorm klinkerplein, waar superveel auto's kunnen staan. Echt een goede zet. De volgende keer moeten ze er wel even bij bedenken dat het slim is om de omlijningen van de parkeervakken met slijtvaste verf aan te brengen in plaats van met... ik weet niet...krijt? Op het hele plein is geen lijn meer te zien, terwijl die er onlangs (lees dus: 5 jaar geleden) gewoon nog waren. Het resultaat: totale chaos, (oude) mensen die het terrein oprijden en uit pure wanhoop stil gaan staan met onderstaande blik in de ogen:
Toen ik had geparkeerd had, en mijn boodschappen had gedaan (even naar de Blokker en even naar de Zeeman voor batterijen. Batterijen bij de Zeeman? Ja, batterijen bij de Zeeman. Waarom batterijen bij de Zeeman? Nou, omdat ik vroeger een draadloze hoofdtelefoon had die batterijen verslond en bij de Zeeman zijn ze zo lekker goedkoop. Geen idee hoe ik daarachter ben gekomen trouwens. Ik ga ook niet naar de videotheek omdat de thee daar zo goedkoop is, maar goed) wilde ik weer naar buiten lopen. Ik liep weer langs de Blokker en zag het volgende tafereel.
Twee medewerkers van de Blokker waren bezig een tuinsetje op te zetten buiten de winkel: plasic tafel, plastic stoelen en een gigantische parasol. Met name de parasol trok de aandacht van de groep (oude) mensen die aan het toekijken waren. Hun blikken bij het openen van de parasol waren fascinerend. Zie hieronder.
1. Pure blijdschap:
2. Angst voor het onbekende:
3. Totale onverschilligheid/niet weten wat er aan de hand is:
En 4. De slapende man in het elektrische wagentje.
Hahahaha! Kom naar Kerkelanden, het is geweldig!
Friday, May 7
Enough
Waarom ben ik zo verliefd op dit Donna Summer/Barbra Streisand-vehikel getiteld 'No more tears (enough is enough)'? Oh, voordat je gaat kijken/luisteren: het ballad-achtige gedeelte duurt ongeveer twee minuten. Daarna gaan ze los!
Het kan niet alleen mijn homo-zijn zijn dat mij doet heupwiegen bij dit nummer, toch? Er moet iets zijn dat meer is dan dat. Vindt niet iedereen dit leuk? Het is het toppunt van foute muziek met de juiste intenties! (In tegenstelling tot Jan Smit/Frans Bauer/Thomas Berge/etc.: dat is toch echt foute muziek met de foute intentie...)
Het kan niet alleen mijn homo-zijn zijn dat mij doet heupwiegen bij dit nummer, toch? Er moet iets zijn dat meer is dan dat. Vindt niet iedereen dit leuk? Het is het toppunt van foute muziek met de juiste intenties! (In tegenstelling tot Jan Smit/Frans Bauer/Thomas Berge/etc.: dat is toch echt foute muziek met de foute intentie...)
Monday, May 3
Combiblog
Hoi lezer,
ik heb een paar dingetjes die te kort zijn voor een eigen post, dus die ik dan maar bij elkaar zet.
1. Vrouw met stof-ogen.
In het café zit een vrouw met een gezicht dat voornamelijk uit poeder lijkt te bestaan. Ik vrees, dat als er een stevige bries opsteekt, dat haar hoofd simpelweg in een vleeskleurige wolk poederdeeltjes zal veranderen. Het opvallendste detail aan Mevrouw Poederhoofd is dat haar ogen en de oogkassen en ruwweg 1 cm daaromheen volledig zwart zijn bepoederd. Alsof de vrouw het kartonnetje van een rol keukenpapier op haar kijkers heeft gezet en een ander heeft betaald om een handvol roet erdoorheen te blazen. Oh ja, ze had ook een harembroek aan. Ugh...
2. Niet lekker.
Ik begrijp niet dat mensen iets opeten wat ze niet lekker vinden. Ik kwam dat van de week tegen. 'Heeft het gesmaakt' zeg ik, wijzend op een leeg bord. 'Nee', luidt het antwoord van de bejuweelde vrouw, met aardappel-in-de-keel-accent. 'Maar ik had zo'n honger, dat ik het toch maar heb opgegeten'. Arm schaap, had je zo'n honger dan? Ben je helemaal komen lopen vanaf de overkant? Knelt je nieuwe diamant-BH? Had de butler de Vijf Uur Show weer niet op tijd aangezet? Wat een belachelijk excuus zeg. Ik snap best dat je trek kunt hebben, maar ga dan alsjeblieft niet eerst anderhalf uur aan de bar zitten borrelen voordat je aan tafel gaat! En dan vervolgens mopperen over het eten. Niet dat je daar het recht niet toe hebt! Ik bedoel: niet lekker is niet lekker. Geen probleem, smaken verschillen en de keuken maakt soms ook wel eens een misser. We zijn allemaal mensen, nietwaar? Maar ga nou niet het slachtoffer zitten uithangen alsjeblieft.
ik heb een paar dingetjes die te kort zijn voor een eigen post, dus die ik dan maar bij elkaar zet.
1. Vrouw met stof-ogen.
In het café zit een vrouw met een gezicht dat voornamelijk uit poeder lijkt te bestaan. Ik vrees, dat als er een stevige bries opsteekt, dat haar hoofd simpelweg in een vleeskleurige wolk poederdeeltjes zal veranderen. Het opvallendste detail aan Mevrouw Poederhoofd is dat haar ogen en de oogkassen en ruwweg 1 cm daaromheen volledig zwart zijn bepoederd. Alsof de vrouw het kartonnetje van een rol keukenpapier op haar kijkers heeft gezet en een ander heeft betaald om een handvol roet erdoorheen te blazen. Oh ja, ze had ook een harembroek aan. Ugh...
2. Niet lekker.
Ik begrijp niet dat mensen iets opeten wat ze niet lekker vinden. Ik kwam dat van de week tegen. 'Heeft het gesmaakt' zeg ik, wijzend op een leeg bord. 'Nee', luidt het antwoord van de bejuweelde vrouw, met aardappel-in-de-keel-accent. 'Maar ik had zo'n honger, dat ik het toch maar heb opgegeten'. Arm schaap, had je zo'n honger dan? Ben je helemaal komen lopen vanaf de overkant? Knelt je nieuwe diamant-BH? Had de butler de Vijf Uur Show weer niet op tijd aangezet? Wat een belachelijk excuus zeg. Ik snap best dat je trek kunt hebben, maar ga dan alsjeblieft niet eerst anderhalf uur aan de bar zitten borrelen voordat je aan tafel gaat! En dan vervolgens mopperen over het eten. Niet dat je daar het recht niet toe hebt! Ik bedoel: niet lekker is niet lekker. Geen probleem, smaken verschillen en de keuken maakt soms ook wel eens een misser. We zijn allemaal mensen, nietwaar? Maar ga nou niet het slachtoffer zitten uithangen alsjeblieft.
Subscribe to:
Posts (Atom)
