Ik wacht geduldig terwijl ik naar de man kijk. Hij pakt uit zijn binnenzak zijn portemonnee, maar doet hem nog niet open. De caissiere kijkt met me mee. De man zoekt naar iets in zijn vestzakje. Na ongeveer drie kwartier frommelen heeft hij het te pakken: zijn bril. Langzaam en voorzichtig zet hij hem op, en knippert een paar keer met zijn ogen, alsof hij daardoor het zicht-verbeterende effect van de bril wil versterken. Even lijkt het hem te zijn ontschoten wat hij ook weer aan het doen was. Dan weet hij het weer: de portemonee.
Het kleine lederen zakje wordt opengeritst en de verschrompelde, trillende vingers verdwijnen erin. Boven de bril gaan de wenkbrauwen van de man fronsend omhoog. Gerinkel klinkt uit de portmonnee, als hij door de muntjes heen en weer beweegt. Dan stoppen zijn vingers met bewegen en gaat het hoofd langzaam omhoog richting caissiere.
"Hoeveel zei u...", begint hij krakerig.
"7, 85". zegt de caissiere snel.
"Zeeeeeveeeeen eeeeeurooooo, vijijijijfentaaaaaaachtig". herhaalt de man bedenkelijk, en zijn blik verschuift weer van caissiere naar portemonnee. Het heen en weer bewegen begint opnieuw. De mond van de man mompelt zachte woordjes terwijl hij zich tot het uiterste concentreert.
Dan komt er een muntje tevoorschijn. Het is er één van twee euro. Voorzichtig (om er zeker van te zijn dat het muntje niet breekt, ofzo) legt hij het op de plastic kassaoverkapping. De caissiere pakt het met een routineuze snelheid en legt het voor zich neer.
Een volgende muntje: een stuiver. Ik draai met mijn ogen naar de caissiere. Ze haalt haar schouders op en pakt ook de stuiver. Het gaat zo nog even door: muntje voor muntje worden aan de caissiere gegeven, die ze geduldig aanneemt en bij elkaar optelt. Als ze EINDELIJK, na 10 minuten grabbelen van 's mans zijde, de 7,85 bij elkaar heeft gespaard, werpt ze het in de kassa, kijkt ze naar de enorme rij die ontstaan is achter de man en slaakt een diepe zucht.
---
Dit is zomaar een observatie van oude mensen in supermarkten. Eigenlijk heb ik helemaal niets tegen ouderen, en zeker niet in de supermarkt: ze zijn eigenlijk wel grappig. Vooral als ze ergens niet bij kunnen. En in Hilversum zijn ze nog leuker, want ze blijven proberen er modieus uit te zien, wat leidt tot de meest wanstaltige kledingcombinaties ooit.
Maar goed, hoe leuk en grappig en lachwekkend ze ook kunnn zijn, ze zijn een ramp als ze voor je staan bij de kassa... Gelukkig heeft een aantal supermarkten een briljant concept bedacht: Albert.
Albert is eigenlijk een soort boodschappendienst die alle boodschappen die je wilt, gewoon bij je thuis aflevert. Lekker makkelijk, vooral als je slecht ter been, slechtziend, slechthorend, dementerend of snel moe bent. Alles wat je hoeft te doen, is via internet aangeven wat je wilt hebben, en de bus staat binnen de kortste keren voor je deur.
Moet je natuurlijk wel nog even leren hoe internet werkt...
Tuesday, January 29
Thursday, January 24
Greetings, my friend...
Geïnspireerd door Bela Lugosi's overacting, besloot ik deze week eens de aller-aller-aller-slechtste film ooit gemaakt te bekijken: Plan 9 From Outer Space van Edward D. Wood, jr. Nou, ik kan je vertellen dat het zijn slechte reputatie uitzondelijk veel eer aandoet. Dit was echt het slechtste van het slechtste... En daardoor ook wel weer goed.
Ik moet bekennen dat ik Plan 9 al een klein beetje kende: in de film Ed Wood van Tim Burton, wordt het maken van Plan 9 uitvoerig behandeld. Grappig genoeg herken ik nu ook de overeenkomsten tussen Burtons film en de films van Wood.
Kijk alleen al naar de intro's van de beide films:
Eerst de originele opening van Plan 9 (let op de prachtige archaïsche teksten ('Future events such as these, will affect you in the future'), die eigenlijk helemaal niets zeggen):
En nu de opening van Burtons film, een directe hommage:
Ik moet bekennen dat ik Plan 9 al een klein beetje kende: in de film Ed Wood van Tim Burton, wordt het maken van Plan 9 uitvoerig behandeld. Grappig genoeg herken ik nu ook de overeenkomsten tussen Burtons film en de films van Wood.
Kijk alleen al naar de intro's van de beide films:
Eerst de originele opening van Plan 9 (let op de prachtige archaïsche teksten ('Future events such as these, will affect you in the future'), die eigenlijk helemaal niets zeggen):
En nu de opening van Burtons film, een directe hommage:
Wednesday, January 23
Brad en Heath en Suzanne
Ik ben best een beetje geschrokken deze week. Twee grandioze acteurs en een grandioze actrice zijn deze week gestorven. Allebei de mannen aan drugs. Allebei waren ze nog in de twintig en allebei hadden ze het talent om nog grote dingen te bereiken. De dame was al wat ouder, maar dealniettemin is het een groot verlies voor de filmwereld.
Ten eerste: Brad Renfro. Niet zo bekend misschien, maar wel een 'personal hero' van mij: hij speelde in de prachtige psychologische thriller Apt Pupil dat gebasseerd is op één van mijn favoriete boeken. In het kort: een Amerikaanse jongen ontdekt dat in zijn buurt een oude man woont die vroeger een hoge rang in het leger van Hitler had. Kortom: een ondergedoken Nazi. De jongen confronteert de man en eist dat hij hem verhalen vertelt over vroeger in ruil voor zijn stlzwijgen. Een griezelig kat-en-muis spel ontstaat, waarbij ieder de ander bij de kladden lijkt te hebben. De jongen (Todd Bowden) wordt langzamerhand steeds geobsedeerder en gaat er uiteindelijk aan onderdoor. Zie hieronder de trailer.
Van Nu.nl:
LOS ANGELES - De Amerikaanse acteur Brad Renfro is dinsdag op 25-jarige leeftijd in zijn appartement in Los Angeles overleden. Dat heeft de lijkschouwer van Los Angeles laten weten, aldus de interneteditie van het showbizzblad People woensdag.
Medici vermoeden dat Renfro aan een overdosis drugs is overleden. Renfro kreeg al op jonge leeftijd een grote rol in de film The Client naar het boek van John Grisham, die in 1994 werd uitgebracht.
Ian McKellen (die de Nazi speelde) zei dit erover: "I first caught sight of Brad Renfro when he was kicking a football around with Bryan Singer on the half-built set of Apt Pupil in Hollywood. He was a kid having fun and that's how I shall always remember him. But he was more than that. He was a proper actor and when we worked together he was determined to be accepted as such. On set, he was blusteringly confident although it was obvious he would have benefited from training as an actor. Yet, as Todd, the disturbed teenager in Apt Pupil, he tapped into an inner demonic world and carried the film on his young shoulders. He longed to belong in the alien world which perhaps in the end overwhelmed him. He was only 25 and it is dreadful we shan't see all that he might have achieved."
---
Ten tweede: Heath Ledger. Deze zag ik echt niet aankomen. Van Renfro wist ik dat hij er niet zo fit aan toe was, maar Heath was echt goed bezig en leek gelukkig. Ik heb geen specifieke favoriete films van Ledger, maar ik had wel respect voor hem. Terwijl heel Hollywood geschokt toekeek, dook hij in Brokeback Mountain het bed in met Jake Gyllenhaal. Cool dat zo'n sex-icoon dat presteert. Petje af, Heath...
Nu.nl zegt dit erover:
NEW YORK - Acteur Heath Ledger is dinsdag dood aangetroffen in zijn appartement in New York. Dat heeft de politie in de Amerikaanse metropool laten weten. De uit Australië afkomstige Ledger was 28 jaar.
Ledger is gevonden door een huishoudster. De politie brengt zijn dood in verband met drugsgebruik. Rond zijn bed lagen pillen, meldde een woordvoerder. Ledger is vooral bekend van de film Brokeback Mountain, waarin hij een homoseksuele cowboy in het Wyoming van de jaren zestig speelt.
Voor die rol werd hij in 2006 genomineerd voor een Golden Globe en een Oscar. De film Brokeback Mountain kreeg drie Oscars: voor regie, bewerkt scenario en oorspronkelijke muziek.
Ledger speelde ook in onder meer A Knight's Tale, The Patriot en The Dark Night, het vervolg op Batman begins dat dit jaar uit moet komen. Hij had een dochter met actrice Michelle Williams.
---
Ten derde: Suzanne Pleshette. Eigenlijk kende ik haar niet zo goed, maar in Amerika was ze een grote ster. Haar bekendste optreden (voor ons Nederlanders in ieder geval) was in The Birds, de Hitchcockthriller uit 1963. Oh, en ze deed ook de stem van de gemene Zira, uit The Lion King 2.
Van IMDb.com:
Actress Suzanne Pleshette, who started out in films such as The Birds but became a television star playing Bob Newhart's wife on The Bob Newhart Show, died Saturday night of respiratory failure at her home in Los Angeles; she was 70. Pleshette had been battling lung cancer since 2006, when she underwent chemotherapy and had part of one lung removed. A fresh-faced beauty with a distinctive, husky voice, Pleshette worked mostly onstage in the 50s, with one of her most notable roles as Annie Sullivan in The Miracle Worker, replacing original star Anne Bancroft. She made her film debut opposite Jerry Lewis in The Geisha Boy and worked steadily in television as she launched her film career. Her most notable screen role was in Alfred Hitchcock's The Birds, where she played a local schoolteacher who befriends out-of-town socialite Tippi Hedren and helps protect the children of the town during one of the film's terrifying bird attacks.
Een scene uit The Birds:
Ten eerste: Brad Renfro. Niet zo bekend misschien, maar wel een 'personal hero' van mij: hij speelde in de prachtige psychologische thriller Apt Pupil dat gebasseerd is op één van mijn favoriete boeken. In het kort: een Amerikaanse jongen ontdekt dat in zijn buurt een oude man woont die vroeger een hoge rang in het leger van Hitler had. Kortom: een ondergedoken Nazi. De jongen confronteert de man en eist dat hij hem verhalen vertelt over vroeger in ruil voor zijn stlzwijgen. Een griezelig kat-en-muis spel ontstaat, waarbij ieder de ander bij de kladden lijkt te hebben. De jongen (Todd Bowden) wordt langzamerhand steeds geobsedeerder en gaat er uiteindelijk aan onderdoor. Zie hieronder de trailer.
Van Nu.nl:
LOS ANGELES - De Amerikaanse acteur Brad Renfro is dinsdag op 25-jarige leeftijd in zijn appartement in Los Angeles overleden. Dat heeft de lijkschouwer van Los Angeles laten weten, aldus de interneteditie van het showbizzblad People woensdag.
Medici vermoeden dat Renfro aan een overdosis drugs is overleden. Renfro kreeg al op jonge leeftijd een grote rol in de film The Client naar het boek van John Grisham, die in 1994 werd uitgebracht.
Ian McKellen (die de Nazi speelde) zei dit erover: "I first caught sight of Brad Renfro when he was kicking a football around with Bryan Singer on the half-built set of Apt Pupil in Hollywood. He was a kid having fun and that's how I shall always remember him. But he was more than that. He was a proper actor and when we worked together he was determined to be accepted as such. On set, he was blusteringly confident although it was obvious he would have benefited from training as an actor. Yet, as Todd, the disturbed teenager in Apt Pupil, he tapped into an inner demonic world and carried the film on his young shoulders. He longed to belong in the alien world which perhaps in the end overwhelmed him. He was only 25 and it is dreadful we shan't see all that he might have achieved."
---
Ten tweede: Heath Ledger. Deze zag ik echt niet aankomen. Van Renfro wist ik dat hij er niet zo fit aan toe was, maar Heath was echt goed bezig en leek gelukkig. Ik heb geen specifieke favoriete films van Ledger, maar ik had wel respect voor hem. Terwijl heel Hollywood geschokt toekeek, dook hij in Brokeback Mountain het bed in met Jake Gyllenhaal. Cool dat zo'n sex-icoon dat presteert. Petje af, Heath...
Nu.nl zegt dit erover:
NEW YORK - Acteur Heath Ledger is dinsdag dood aangetroffen in zijn appartement in New York. Dat heeft de politie in de Amerikaanse metropool laten weten. De uit Australië afkomstige Ledger was 28 jaar.
Ledger is gevonden door een huishoudster. De politie brengt zijn dood in verband met drugsgebruik. Rond zijn bed lagen pillen, meldde een woordvoerder. Ledger is vooral bekend van de film Brokeback Mountain, waarin hij een homoseksuele cowboy in het Wyoming van de jaren zestig speelt.
Voor die rol werd hij in 2006 genomineerd voor een Golden Globe en een Oscar. De film Brokeback Mountain kreeg drie Oscars: voor regie, bewerkt scenario en oorspronkelijke muziek.
Ledger speelde ook in onder meer A Knight's Tale, The Patriot en The Dark Night, het vervolg op Batman begins dat dit jaar uit moet komen. Hij had een dochter met actrice Michelle Williams.
---
Ten derde: Suzanne Pleshette. Eigenlijk kende ik haar niet zo goed, maar in Amerika was ze een grote ster. Haar bekendste optreden (voor ons Nederlanders in ieder geval) was in The Birds, de Hitchcockthriller uit 1963. Oh, en ze deed ook de stem van de gemene Zira, uit The Lion King 2.
Van IMDb.com:
Actress Suzanne Pleshette, who started out in films such as The Birds but became a television star playing Bob Newhart's wife on The Bob Newhart Show, died Saturday night of respiratory failure at her home in Los Angeles; she was 70. Pleshette had been battling lung cancer since 2006, when she underwent chemotherapy and had part of one lung removed. A fresh-faced beauty with a distinctive, husky voice, Pleshette worked mostly onstage in the 50s, with one of her most notable roles as Annie Sullivan in The Miracle Worker, replacing original star Anne Bancroft. She made her film debut opposite Jerry Lewis in The Geisha Boy and worked steadily in television as she launched her film career. Her most notable screen role was in Alfred Hitchcock's The Birds, where she played a local schoolteacher who befriends out-of-town socialite Tippi Hedren and helps protect the children of the town during one of the film's terrifying bird attacks.
Een scene uit The Birds:
Tuesday, January 22
De Grote Boodschap # 04
Goed, waar waren we gebleven? Oh ja, MEGA-BOODSCHAPPEN!
Je hebt je helemaal voorbereid, een lijstje gemaakt, wat gegeten en je auto leeggemaakt en je bent aangekomen bij de supermarkt.
Het eerste wat je doet: gooi je lijstje weg! Nou, dat is misschien wat rigoreus. Stop het maar in je tas ofzo en probeer er niet aan te denken. Het maakt namelijk niet uit wat je hebt opgeschreven aangezien je ALLES moet hebben...
Neem een karretje (en als je met zijn tweeën bent: twee karretjes) en ga de supermarkt in en loop naar het eerste gangpad.Kies een kant (links of rechts) en loop langzaam de hele rij af. Pak ALLES waarvan je denkt dat je het enigszins OOIT nodig hebt/zult hebben. En dan liefst ook nog een flinke voorraad van alles. 6 pakken koffie, een paar kilo suiker, 10 pakjes thee, 3 potten zoetstof, 5 pakken koffiefilters, etc etc etc Als je de rechterkant hebt gehad, draai je je karretje, en loop je de linkerkant af (wat nu overigens de rechterkant is, want je hebt je omgedraaid... nou ja, dat was niet zulke nuttige info, he?)
Als je het eerste gangpad hebt gehad, ga je naar het tweede en voer je dezelfde 'sweep' uit. Hetzelfde bij het derde en het vierde enzovoorts.
Na je eerste rondgang door de hele supermarkt zou je karretje er ongeveer zo uit moeten zien:
Je bent nu halverwege. Het is nu tijd om het lijstje weer uit je tas te vissen (of om het ergens van de grond te gaan rapen) en het eens goed na te gaan. Ben je iets vergeten? Vast niet, toch?
...
Jazeker wel! Hoe ongelooflijk ook, na je nauwkeurige gangpad-excavatie, staan er toch nog minimaal 10 dingen op je lijst die je nog niet in je kar hebt.
Ga nogmaals de winkel rond om alle dingen op te likken die je de eerste keer gemist hebt. En als je toch bezig bent, kun je meteen alle dingen die je alsnog tegenkomt meepikken.
Nu ben je dan toch echt klaar. Loop nog eens goed je lijstje na, geef iedereen in de winkel een handje en ga afrekenen.
De rest van de ochtend (of middag) ben je als het goed is bezig met het in-de-auto-proppen van de boodschappen en vervolgens met het opruimen van al je spullen in je huis.
En dan... is het afgelopen. De MEGA-BOODSCHAPPEN zitten er weer op. Je kun makkelijk twee maanden vooruit met alle rotzooi die je in huis hebt gehaald. Feliciteer jezelf met een geslaagde, productieve ochtend en begin alvast maar met het maken van een nieuwe lijst...
Je hebt je helemaal voorbereid, een lijstje gemaakt, wat gegeten en je auto leeggemaakt en je bent aangekomen bij de supermarkt.
Het eerste wat je doet: gooi je lijstje weg! Nou, dat is misschien wat rigoreus. Stop het maar in je tas ofzo en probeer er niet aan te denken. Het maakt namelijk niet uit wat je hebt opgeschreven aangezien je ALLES moet hebben...
Neem een karretje (en als je met zijn tweeën bent: twee karretjes) en ga de supermarkt in en loop naar het eerste gangpad.Kies een kant (links of rechts) en loop langzaam de hele rij af. Pak ALLES waarvan je denkt dat je het enigszins OOIT nodig hebt/zult hebben. En dan liefst ook nog een flinke voorraad van alles. 6 pakken koffie, een paar kilo suiker, 10 pakjes thee, 3 potten zoetstof, 5 pakken koffiefilters, etc etc etc Als je de rechterkant hebt gehad, draai je je karretje, en loop je de linkerkant af (wat nu overigens de rechterkant is, want je hebt je omgedraaid... nou ja, dat was niet zulke nuttige info, he?)
Als je het eerste gangpad hebt gehad, ga je naar het tweede en voer je dezelfde 'sweep' uit. Hetzelfde bij het derde en het vierde enzovoorts.
Na je eerste rondgang door de hele supermarkt zou je karretje er ongeveer zo uit moeten zien:
Je bent nu halverwege. Het is nu tijd om het lijstje weer uit je tas te vissen (of om het ergens van de grond te gaan rapen) en het eens goed na te gaan. Ben je iets vergeten? Vast niet, toch?
...
Jazeker wel! Hoe ongelooflijk ook, na je nauwkeurige gangpad-excavatie, staan er toch nog minimaal 10 dingen op je lijst die je nog niet in je kar hebt.
Ga nogmaals de winkel rond om alle dingen op te likken die je de eerste keer gemist hebt. En als je toch bezig bent, kun je meteen alle dingen die je alsnog tegenkomt meepikken.
Nu ben je dan toch echt klaar. Loop nog eens goed je lijstje na, geef iedereen in de winkel een handje en ga afrekenen.
De rest van de ochtend (of middag) ben je als het goed is bezig met het in-de-auto-proppen van de boodschappen en vervolgens met het opruimen van al je spullen in je huis.
En dan... is het afgelopen. De MEGA-BOODSCHAPPEN zitten er weer op. Je kun makkelijk twee maanden vooruit met alle rotzooi die je in huis hebt gehaald. Feliciteer jezelf met een geslaagde, productieve ochtend en begin alvast maar met het maken van een nieuwe lijst...
Monday, January 21
Nooit Genoeg
Ik was vorige week even in een boekwinkel in Hilversum. Ik heb nog steeds een boekenbon liggen en ging eens een beetje speuren naar wat nieuw leesvoer. Altijd plek in mijn brein voor wat nieuwe literaire zusjes en zootjes, zogezegd.
Ik kwam helaas niets naar mijn gading tegen en wilde onverrichterzake de winkel verlaten, toen ik bij de kassa een bekend boekje zag staan: Rupsje Nooitgenoeg. Aaaah, wat een jeugdsentiment. Ik kan me nog goed herinneren dat ik dat boek meerdere malen verslonden heb (hahaha, snap je hem?) of aan me heb laten voorlezen.
Ach ja, nostalgie. Ik heb het boekje weer weggezet en ben de winkel uitgegaan en het uit mijn hoofd gezet. Tot vandaag.
Voor een filmpje was ik op zoek naar een plaatje van een bulldozer en was zo een beetje vruchteloos aan het googlen tot me ineens een bekend bulldozermerk te binnen schoot: Caterpillar!
Ik typ dus Caterpillar in en ja hoor! Tientallen plaatjes van bulldozers. Ik scroll een beetje door en merk dat de plaatjes van de grote grondverschuivers langzamerhand plaatsmaken voor plaatjes voor rupsen. En tussen die plaatjes staat dus ook een plaatje van Rupsje Nooitgenoeg, dat in het Engels 'The Very Hungry Caterpillar' heet (Goh, wat origineel).
Leuk dat die dingen telkens weer terugkomen, he? Ik klik het plaatje aan en bekijk het verhaaltje erbij. En daar lees ik een grappige anekdote: George W. Bush blijkt ooit gezegd te hebben dat Rupsje Nooitgenoeg absoluut zijn lievelingsboek was toen hij jonger was. Wat leuk, een president met nostalgische gevoelens voor zijn favoriete jeugdliteratuur, denk ik nog, totdat ik het volgende deel lees.
Het blijkt dat het boek pas is uitgekomen toen George 23 jaar oud was...
Way to go, George...
Ik kwam helaas niets naar mijn gading tegen en wilde onverrichterzake de winkel verlaten, toen ik bij de kassa een bekend boekje zag staan: Rupsje Nooitgenoeg. Aaaah, wat een jeugdsentiment. Ik kan me nog goed herinneren dat ik dat boek meerdere malen verslonden heb (hahaha, snap je hem?) of aan me heb laten voorlezen.
Ach ja, nostalgie. Ik heb het boekje weer weggezet en ben de winkel uitgegaan en het uit mijn hoofd gezet. Tot vandaag.
Voor een filmpje was ik op zoek naar een plaatje van een bulldozer en was zo een beetje vruchteloos aan het googlen tot me ineens een bekend bulldozermerk te binnen schoot: Caterpillar!
Ik typ dus Caterpillar in en ja hoor! Tientallen plaatjes van bulldozers. Ik scroll een beetje door en merk dat de plaatjes van de grote grondverschuivers langzamerhand plaatsmaken voor plaatjes voor rupsen. En tussen die plaatjes staat dus ook een plaatje van Rupsje Nooitgenoeg, dat in het Engels 'The Very Hungry Caterpillar' heet (Goh, wat origineel).
Leuk dat die dingen telkens weer terugkomen, he? Ik klik het plaatje aan en bekijk het verhaaltje erbij. En daar lees ik een grappige anekdote: George W. Bush blijkt ooit gezegd te hebben dat Rupsje Nooitgenoeg absoluut zijn lievelingsboek was toen hij jonger was. Wat leuk, een president met nostalgische gevoelens voor zijn favoriete jeugdliteratuur, denk ik nog, totdat ik het volgende deel lees.
Het blijkt dat het boek pas is uitgekomen toen George 23 jaar oud was...
Way to go, George...
Sunday, January 20
Bela
Ik kwam het onderstaande stukje tegen op Youtube. Legendarisch B-acteur Bela Lugosi (bekend van zijn rol als Dracula) stelt zijn beste stukje over-acting ten toon in dit fragment uit 'Bride of the Monster' van 'Slechtste Regisseur Ooit' Edward D. Wood, Jr.
Thursday, January 17
Be Kind Rewind
Ik mis de videoband. De wat, zeg je? Die lekker grote logge zwarte dingen die zoveel plaats innemen, weet je nog wel? Nee? Ehm... die dingen waarop je tv programma's kon opnemen. Nee? Ehm, hoe kan ik het uitleggen... Van die enorme cassettebandjes, die... Cassettebandjes? Dat zijn de voorlopers van de CD, zeg maar... Nee, niet minidisc! Cassettebandjes! Hmm, laat maar.
Nee, serieus, ik mis hem echt. Gek eigenlijk... Er zaten alleen maar nadelen aan, tenslotte! Slechte beeldkwaliteit, snelle slijtage, onhandig om op te slaan en noem maar op. Echt, VHS is zo 2007, ehm 2006... ehm... 1990? Ja, er zaten alleen maar nadelen aan, en toch... Het had gewoon wat om met een stel rammelende videobanden uit de videotheek te stappen in plaats van met van die iele doosjes met een saai schijfje erin. En mijn videocollectie leek ook veel groter dan mijn DVD-collectie...
Nou ja, leuk in ieder geval dat er een film aankomt die lekker ouderwets over video's gaat... Ik hoop dat ze hem op VHS uitbrengen!
Nee, serieus, ik mis hem echt. Gek eigenlijk... Er zaten alleen maar nadelen aan, tenslotte! Slechte beeldkwaliteit, snelle slijtage, onhandig om op te slaan en noem maar op. Echt, VHS is zo 2007, ehm 2006... ehm... 1990? Ja, er zaten alleen maar nadelen aan, en toch... Het had gewoon wat om met een stel rammelende videobanden uit de videotheek te stappen in plaats van met van die iele doosjes met een saai schijfje erin. En mijn videocollectie leek ook veel groter dan mijn DVD-collectie...
Nou ja, leuk in ieder geval dat er een film aankomt die lekker ouderwets over video's gaat... Ik hoop dat ze hem op VHS uitbrengen!
Subscribe to:
Posts (Atom)
